ห้ชัดเจน เกิดอะไรขึ้นกับหลิวอีกันแน่?”
ทั้งที่เมื่อครู่ยังไม่มีอาการตื่นตระหนก แต่เพียงได้ยินเสี่ยวเฟิงกล่าวถึงหลิวอี เหอเทียนก็มีท่าทางกระวนกระวายขึ้นมาทันที ดูเหมือนเขาจะจริงใจต่อลูกศิษย์คนนั้นมาก
หลินเมิ้งหยาเข้าใจความรู้สึกของเขา อาจารย์ส่วนมากรักลูกศิษย์ของตนเองด้วยใจจริง บางทีอาจรักมากกว่าลูกชายลูกสาวของตนเองเสียด้วยซ้ำ
ท่านอาจารย์เองก็รักและเอ็นดูนางมากเช่นเดียวกัน เวลารำคาญเขาทำเพียงถลึงตาใส่นางแต่เพียงเท่านั้น
การที่เหอเทียนรู้สึกกระวนกระวายเช่นนี้ แสดงว่าเขาเองก็ให้ความสำคัญกับศิษย์คนนั้นมากเช่นเดียวกัน
“เมื่อวานพี่หลิวอีต้องมาเข้าเวรยาม แต่เขาบอกกับพี่ฉีเทียนว่าเขารู้สึกไม่สบาย ฉะนั้นจึงขอเปลี่ยนให้ข้ามาเข้าเวรแทน ประมาณช่วงหลังอาหารเย็น พี่หลิวอีรีบร้อนมาหาข้า เขาบอกว่ามีเรื่องด่วน เขาอยากให้ข้าเก็บเรื่องนี้เอาไว้ให้ดี หากไม่มีเรื่องคอขาดบาดตายเกิดขึ้นห้ามเล่าออกมาเด็ดขาด แต่ตอนนั้นข้าเหนื่อยจนเกินไป ดังนั้นจึงได้ยินเพียงว่าเขาได้เห็นสิ่งที่ไม่สมควรได้เห็น ชีวิตของเขาคงต้องจบสิ้นแล้ว ตอนนั้นข้านึกว่าพี่หลิวอีกำลังล้อเล่น แต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากข้าตื่นมาในตอนเช้า ข้ากลับตามหาเขาไม่เจอ ตอนนี้ข้าเพิ่งรู้ว่าที่แท้พี่หลิวอีก็หายตัวไป เรื่องนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับบันทึกชีพจรของฮ่องเต้อย่างแน่นอนขอรับ”
ทั้งที่อายุยังไม่มากแท้ๆ แต่กลับพูดคำโป้ปดออกมาเป็นตุเป็นตะโดยไม่เผยพิรุธเ
