งเท้าในมือของนางใน หลินเมิ้งหยาหยิบมาตรวจสอบอย่างละเอียด
รองเท้าไม่เปียกน้ำ ไม่มีกระทั่งเศษโคลน ขนาดพวกนางที่เป็นผู้ใหญ่ยังมีเศษโคลนติดเปื้อนรองเท้า
เช่นนั้นนี่จะต้องเป็นหลักฐานเท็จที่ถูกสร้างขึ้นอย่างแน่นอน คนร้ายจึงจงใจสร้างรอยแตกบนผิวน้ำแข็งและรอยโคลนบริเวณรอบๆ
หากถูกผลักลงน้ำ ต่อให้ร่างกายของเด็กจะอ่อนแอมากขนาดไหน แต่เขาก็ต้องตะเกียกตะกายอยู่ในนั้นอย่างแน่นอน
นอกเสียจากว่าอิงฮวาจะถูกฆ่าตายแล้วโยนลงน้ำ ตอนนี้ยังไม่มีใครหาร่างของอิงฮวาเจอ นั่นหมายความว่าแผนการยังดำเนินไปได้เพียงครึ่งเดียว บางทีอิงฮวาอาจถูกจับขังไว้ที่ใดสักที่หนึ่ง
หลินเมิ้งหยากวาดสายตามองไปรอบๆ
ก่อนจะพบเรือนเล็กที่มีไว้สำหรับเก็บอุปกรณ์ทำสวน
“ทุกคนจงออกตามหาให้ทั่ว คนที่อยู่ในน้ำอย่าอยู่นานนัก มิเช่นนั้นจะแข็งตายเอาได้ ใครก็ได้ไปเอาน้ำต้มขิงมาให้พวกเขาดื่มเดี๋ยวนี้”
แม้จะไม่รู้ว่าหญิงสาวตรงหน้าเป็นใคร แต่พวกเขาก็ล้วนฟังคำสั่ง
หลินเมิ้งหยาจัดการแบ่งงานให้ทุกคน พวกเขาจึงรีบขยับเขยื้อน
ถกชายกระโปรงขึ้น หลินเมิ้งหยาและป๋ายซูรีบวิ่งออกไปยังบริเวณด้านหน้าสุด
ห้องเก็บอุปกรณ์ในเรือนเล็กถูกกุญแจล็อคเอาไว้ เหตุเพราะมิได้ใช้งานเป็นเวลานาน กุญแจเหล่านั้นล้วนขึ้นสนิมเขรอะ หลินเมิ้งหยาจับดูทีละอัน ก่อนจะได้เห็นกุญแจอันหนึ่งซึ่งมีสนิมเพียงน้อยนิด
เห็นได้ชัดว่ามีเพิ่งคนใช้งานมันไม่นานมานี้
“ใครมีกุญแจไขบ้าง เร็วเข้า อิงฮวาอาจอยู
