ว่านางกำลังยกตนสูงกว่าผู้อื่น
หลินเมิ้งหยาเงยหน้า ก่อนจะได้เห็นหญิงงามสวมชุดชาววังซึ่งกำลังยืนอยู่ไม่ไกลจากตนเอง
ชุดที่สวมบ่งบอกว่านางคือสนมคนหนึ่ง ทว่านางกำลังจ้องมองมาด้วยสายตาเย็นชา ราวกับว่าพวกนางเป็นศัตรูกันแต่ชาติปางก่อนอย่างไรอย่างนั้น
“ถวายพระพรหยุนฉงหรงเหนียงเหนียง ฮุ่ยเจี๋ยอวี้เหนียงเหนียงและเฉิงเหม่ยเหริน หนู่ปี้เป็นนางในนามว่าหมาหน่าว ท่านนี้คือพระชายาของอ๋องอวี้เพคะ”
นับว่าสาวใช้ของตนมีไหวพริบค่อนข้างมาก หลินเมิ้งหยาจดจำเรื่องนี้เอาไว้ในใจ
นางไม่รู้สึกคุ้นหน้าทั้งสามคนเลยแม้แต่น้อย ราวกับเพิ่งจะได้เจอกันเป็นครั้งแรก
ทว่าหากนับตามธรรมเนียมแล้ว นางคือพระชายาระดับหนึ่ง ซ้ำอายุยังน้อย ดังนั้นจึงควรถวายคำนับพวกนางทั้งสาม
นางเพิ่งจะเข้าวังมาได้ไม่นาน ดังนั้นจึงควรปฏิบัติตามกฎระเบียบให้ดี ฉะนั้นแม้ฝ่ายตรงข้ามจะแสดงกิริยาวาจาไม่ดีใส่ แต่นางก็ควรจะอดทนอดกลั้น
“ถวายพระพรเหนียงเหนียงทั้งสามพระองค์ หม่อมฉันเพิ่งจะเข้าวังมาไม่นาน หากทำผิดพลาดประการใด เหนียงเหนียงได้โปรดชี้แนะด้วยเพคะ”
หยุนฉงหรงใบหน้างดงามโดดเด่น เสื้อผ้าหรูหราสง่างาม
พยักหน้าให้นางเล็กน้อย สีหน้าประหลาดใจ ทว่าใบหน้ากลับเปื้อนยิ้มอ่อนโยน
ทางด้านซ้ายมือของนางคือหญิงสาวรุ่นราวคราวเดียวกับหลินเมิ้งหยา นางก้มๆ เงยๆ มองหลินเมิ้งหยาราวกับประหลาดใจเป็นอย่างมาก แต่อาจเพราะนางอายุน้อยที่สุด ดังนั้นเครื่องประดับจึงน้อยชิ้นตาม
