ับชายกระโปรงของนางเอาไว้
มือซึ่งท่วมไปด้วยเลือดของเขาจับชายกระโปรงของนางจนเป็นรอย แต่สิ่งที่ทำให้หลินเมิ้งหยาต้องตกตะลึงก็คือชายคนนั้นเงยหน้าขึ้นพลางหยักยิ้มขมขื่นให้นาง
“พระชายา…ขออภัย…พวกเรา…ทำตามคำสั่งของท่านอ๋องไม่สำเร็จ”
พูดจบ เขาก็สำลักออกมาเป็นเลือดก่อนจะสิ้นลมหายใจ