แต่ญาติพี่น้องของเราทั้งหมด เจ้าอย่าได้มากพิธีไปเลย เจ้าออกไปก่อนเถิด”
ฮองเฮายังคงแย้มยิ้มขณะจ้องมองนาง
หลินเมิ้งหยารีบถวายคำนับ ดวงตาเผยให้เห็นร่องรอยของความตกตะลึง เหตุเพราะระบบเซินหนงร้องบอกนางว่าของที่อยู่ภายในมีส่วนประกอบของเลือด
ยิ่งไปกว่านั้น มันยังมีส่วนผสมของยาพิษซึ่งอยู่ภายในร่างกายของพระสนมเต๋อเฟยอีกด้วย
เดินกลับไปยังที่นั่งของตนเอง โชคดีที่ฮองเฮากำลังประกาศแนะนำหญิงสาวที่เพิ่งแต่งงานเข้าสู่ราชวงศ์อีกสองสามคน ดังนั้นนางจึงมิได้หันมามองตนเอง
แง้มกล่องออกดู แม้ด้วยความมืดจึงมองเห็นสิ่งที่อยู่ภายในได้ไม่ชัดเจน แต่หลินเมิ้งหยาเห็นมุมหนึ่งของผ้าที่โผล่ออกมา
บนผ้าปักคำว่า “เจียง” เอาไว้
รีบปิดกล่องในมือลงแล้วส่งให้ป๋ายจี หลินเมิ้งหยารู้ดีว่านั่นหมายถึงอะไร
ที่แท้พระสนมเต๋อเฟยก็อยู่ในเงื้อมมือของฮองเฮา แต่เพราะเหตุใดนางจึงเปิดเผยไพ่ตายใบนี้ให้นางรู้?
งานเลี้ยงยังคงดำเนินต่อไปอย่างปกติ นักเต้นระบำของเป่ยโหลวได้รับคำชมมากมาย
เป่ยโหลว? พระสนมเต๋อเฟย? กระดาษ? สมองของหลินเมิ้งหยากำลังประมวลผลซ้ำไปซ้ำมา จนกระทั่งนางได้เห็นหลงเทียนอวี้ ความคิดบางอย่างจึงผุดขึ้นมา
“พวกเจ้าจงรอข้าอยู่ที่นี่ หากข้าไม่สั่ง ห้ามใครออกจากห้องนี้เป็นอันขาด ไม่ว่าใครมาตามพวกเจ้าไปไหนก็ห้ามไป หากมีคนบังคับพวกเจ้า ข้าอนุญาตให้ป๋ายซูลงมือได้ทันที ข้าจะออกไปข้างนอกสักประเดี๋ยว ไม่ต้องห่วง ข้าเพียงแค่ไปหาท่านอ๋อง”
