“คารวะท่านอาจารย์!”
ซูเฉินโค้งคำนับต่อหน้าลั่วเสวียน
“ท่านเจ้าสำนักได้ตัดสินใจเปิด ‘แดนลับหยวนหลิง’ ก่อนกำหนด เวลาที่จะเปิดคืออีกสามวันข้างหน้า! คราวนี้เจ้าจะได้เข้าไปฝึกฝนในแดนลับหยวนหลิง พยายามควบแน่นวิญญาณยุทธ์ให้ได้โดยเร็ว และทะลวงเข้าสู่ขอบเขตราชายุทธ์!”
ลั่วเสวียนกล่าวพลางยิ้มเล็กน้อย
นางรู้สึกพึงพอใจในตัวศิษย์ผู้นี้มากขึ้นทุกที ไม่เพียงมีพรสวรรค์ด้านการบ่มเพาะอันแข็งแกร่ง ยังเป็นปรมาจารย์โอสถ อีกทั้งยังเคารพครูบาอาจารย์ ยึดถือมิตรภาพเป็นสำคัญ
นางเชื่อมั่นว่า หากซูเฉินเติบโตเต็มที่ จะต้องเป็นความหวังแห่งนิกายเทียนเต้าอย่างแน่นอน
“อีกสามวันจะเปิดแดนลับหยวนหลิง? ขอบคุณท่านอาจารย์!”
ซูเฉินรู้สึกตื่นตะลึง
เขาอดกลั้นการทะลวงขอบเขต ไม่เพียงเพื่อขัดเกลาตนเองและเข้าใจเคล็ดวิชาสงครามฟ้าดินเก้ามังกรให้ลึกซึ้งยิ่งขึ้น แต่ยังเพื่อรอการเปิดของแดนลับหยวนหลิงด้วย
ไม่คิดเลยว่าท่านอาจารย์จ้านเหยียนจะเปิดแดนลับหยวนหลิงล่วงหน้าเพื่อเขาโดยเฉพาะ ซึ่งต้องแลกมาด้วยต้นทุนมหาศาล
ซูเฉินรู้สึกซาบซึ้งใจเป็นอย่างมาก
“ไม่ต้องขอบคุณมากมาย เจ้าเป็นศิษย์ของข้า และก็เป็นศิษย์ของนิกายเทียนเต้า หากเจ้าต้องการสิ่งใด นิกายย่
