อมทำเต็มที่เพื่อสนับสนุนเจ้า!
แต่ว่า เจ้าถูกนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้าหมายหัวแล้ว ช่วงนี้เจ้าควรอยู่ในนิกายและฝึกฝนให้เต็มที่ อย่าออกไปภายนอกโดยพลการ!”
ลั่วเสวียนเตือนด้วยความห่วงใย
“ขอรับ!”
ซูเฉินพยักหน้า แม้เขาจะไม่เกรงกลัวนิกายเทพสุริยันเก้าชั้นฟ้า แต่ก็เข้าใจว่านี่คือความหวังดีจากลั่วเสวียนและเหล่าอาวุโส
“เช่นนั้นเจ้าก็ฝึกฝนให้เต็มที่ ข้าจะไม่รบกวนเจ้าอีก หากเจ้ามี ‘ตราหลัวเซิน’ ก็สามารถเข้าออกหอคัมภีร์และสถานที่อื่นในนิกายได้ตามใจ เว้นแต่เขตต้องห้ามของนิกายเท่านั้น ข้าก็เตรียมจะปิดด่านฝึกฝน หากเจ้าต้องการสิ่งใดก็ไปหาจ้านเหยียนได้เลย!”
ลั่วเสวียนยิ้มบางเบา
“ท่านอาจารย์จะปิดด่านฝึกฝน? หรือว่าท่านต้องการทะลวงเข้าสู่ขอบเขตนักบุญยุทธ์?”
ซูเฉินถามอย่างมีความคิดในใจ
เขาจำได้ว่าในชาติก่อน ลั่วเสวียนเคยพยายามทะลวงเข้าสู่ขอบเขตนักบุญยุทธ์ แต่ล้มเหลวและได้รับบาดเจ็บสาหัสจากผลสะท้อนของค่ายกลเคลื่อนย้ายมิติ
ครานี้ นางคงจะล้มเหลวอีกครั้ง
“ใช่แล้ว”
ลั่วเสวียนพยักหน้า
“ท่านอาจารย์ ขอเวลาให้ข้าอีกหนึ่งวัน ข้าจะมอบของขวัญชิ้นหนึ่งให้ท่าน!”
ซูเฉินครุ่นคิดครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวออกมา
“ของขวัญ? อะไรหรือ?”
ดวงตาของลั่วเส
