วียนสว่างขึ้น แสดงความอยากรู้
“อีกหนึ่งวันท่านอาจารย์ก็จะทราบเอง”
ซูเฉินยิ้มลึกลับ ไม่ยอมเฉลยทันที
เขาตั้งใจจะกลั่นโอสถให้ลั่วเสวียน
มีโอสถอยู่ชนิดหนึ่งที่สามารถช่วยให้ลั่วเสวียนทะลวงสู่ขอบเขตนักบุญยุทธ์ได้อย่างปลอดภัย แต่โอสถนั้นยากต่อการกลั่นเป็นอย่างยิ่ง และสมุนไพรก็หายากมาก
ทว่าในนิกายเทียนเต้าน่าจะพอหาได้ หรือไม่ก็ไปที่นครเทียนไห่และหอการค้าว่านเป่า ก็ต้องหาได้แน่นอน
หลังจากลั่วเสวียนจากไปด้วยความสงสัยในใจ ซูเฉินก็ออกจากยอดเขาลั่วเซิน มุ่งหน้าสู่ศาลาโอสถวิญญาณ
ศาลายาวิญญาณคือสถานที่รวมสมุนไพรทั้งหมดของนิกายเทียนเต้า ศิษย์สามารถนำสมุนไพรที่ได้มาไปแลกเป็นของล้ำค่าต่าง ๆ ได้ที่นี่ หรือสามารถซื้อสมุนไพรได้โดยตรงเช่นกัน
ผู้อาวุโสผู้ดูแลศาลายาวิญญาณ คือชายชราสวมชุดเต๋าขาดวิ่น ดูซอมซ่ออย่างยิ่ง ขณะนี้กำลังนอนเอนหลังหลับตาอยู่หน้าศาลาโอสถวิญญาณ
“ศิษย์ซูเฉิน ขอคารวะผู้อาวุโสกู่!”
ซูเฉินโค้งคำนับต่อชายชราเบื้องหน้าอย่างเคารพ
แม้หลายคนจะไม่รู้ว่าชายชราผู้นี้เป็นใคร แต่ซูเฉินรู้ดี
เขาคือผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวจากรุ่นก่อนของนิกายเทียนเต้า
กู่ทงเทียน!
หากพูดถึงลำดับรุ่น เขาคือลุงอาวุโสของจ้า
