ที่เหมาะสมเพื่อต่อสู้กับซินหลีเสียมากกว่า! หากเป็นเช่นนั้นสู้ปล่อยให้เมืองเลี่ยหยุนถูกทำลายไปนั่นแหละดีแล้ว”
“เจ้า!”
หวานเหยียนเลี่ยถลึงตาใส่หลินเมิ้งหยา แต่อีกฝ่ายกลับไม่กลัวเกรง
ดูเหมือนว่าแม้แต่หวานเหยียนเลี่ยเองก็คิดไม่ถึงว่าชายาอวี้ที่มีชื่อเสียงโด่งดังไปทั่วทั้งเมืองจะมีวาจาคมกริบประหนึ่งใบมีดเช่นนี้ นางไม่ไว้หน้าเขาเลยแม้แต่น้อย
คำพูดของหลินเมิ้งหยามิต่างอันใดจากมีดที่เข้ามากรีดหัวใจของเขา
เขาไม่อาจปฏิเสธได้ว่าปัญหาใหญ่ของเมืองเลี่ยหยุนในเวลานี้คือการต่อกรกับสกุลซิน
เป็นอีกครั้งที่เขามิอาจเพิกเฉยต่อหลินเมิ้งหยาได้ นางพูดแทงใจดำพวกเขาที่กำลังประสบปัญหานี้อย่างตรงจุด
ผู้หญิงคนนี้มีค่าพอที่จะทำให้เขาต้องให้ความสำคัญ
“ดูเหมือนข้าจะประเมินความสามารถของลูกสาวสกุลหลินต่ำไป ข้าหวานเหยียนเลี่ยมิเคยเลื่อมใสผู้หญิงคนใดมาก่อน แต่ชายาอวี้กลับทำให้ข้ารู้สึกเลื่อมใสยิ่งนัก”
หลินเมิ้งหยาไม่มีท่าทีข่มขู่อีกต่อไป การทดสอบของทั้งสองฝ่ายจบลงแล้ว ตอนนี้ถึงเวลาคุยเปิดอกอย่างแท้จริง
“ท่านหวานเหยียนชื่นชมเกินไปแล้ว อันที่จริงข้าหาได้สนใจกับการต่อสู้ภายในของบ้านเมืองท่านไม่ อาณาจักรของพวกท่านต้องต่อสู้กันเองภายในจึงไม่มีเวลาออกมารุกรานอาณาจักรอื่น แต่ข้าอยากรู้เพียงเรื่องเดียวว่าพวกท่านจะดูแลจัดการน้องชายของข้าเช่นไร?”
หลินเมิ้งหยาแสดงออกอย่างชัดเจนว่านางไม่สนใจเข้าไปยุ่งปัญหาภายในบ้านเมืองของพวกเขา
