คร่งขรึม สายตาคมกริบไร้เยื่อใยหันไปมองทางเจียงหรูฉิน น่าเสียดายที่เรื่องราวมิอาจเปลี่ยนได้อีกแล้ว
หันไปเห็นหลินเมิ้งหยาอย่างไม่ตั้งใจ ครุ่นคิดในใจ นางรู้จักอุปนิสัยใจคอของฉินเอ๋อร์ดี แม้ปกตินางจะเป็นคนหยิ่งผยองและทำเรื่องผิดกฎระเบียบอยู่หลายครั้ง แต่เรื่องที่จะไปเกี้ยวพาราสีกับผู้ชายเช่นนั้น เด็กคนนี้ไม่มีทางกล้าทำอย่างแน่นอน
หรือจะเป็นแผนการของหลินเมิ้งหยา?
ทว่าหลินเมิ้งหยากลับมีใบหน้าเคร่งขรึม ไม่มีท่าทีเสมือนคนกำลังมีความสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น ส่วนสาวใช้ทั้งสี่ ยกเว้นป๋ายจื่อที่ไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไร อีกสามคนที่เหลือก็พากันก้มหน้าลงอย่างสงบเสงี่ยม
หากมิใช่เพราะไหวพริบของพวกนางที่ไม่แสดงพิรุธอะไรออกมา เช่นนั้นก็หมายความว่าหลินเมิ้งหยาไม่รู้เรื่องจริงๆ
“หมู่เฟย ลูกสะใภ้พาสาวใช้มาถวายพระพรเพคะ อีกไม่นานจะถึงวันสิ้นปีแล้ว ไม่ทราบว่าพระองค์ต้องการให้จัดสรรสิ่งใดเป็นพิเศษหรือไม่?”
หลินเมิ้งหยาเป็นคนฉลาด อีกทั้งยังมีเหตุผล
หากนางเข้าไปก้าวก่ายเรื่องของเจียงหรูฉิน เช่นนั้นคนอื่นๆ จะมองนางไม่ดี ดังนั้นนางจึงถามไถ่พระสนมเต๋อเฟยด้วยความเป็นห่วงแทน หนึ่งก็เพื่อต้องการแสดงให้เห็นว่านางรู้ข่าวแล้วจึงมาดูสถานการณ์ สองก็เพื่อมาแสดงความจริงใจ พระสนมเต๋อเฟยจะได้ไม่สงสัยในตัวนาง
ผลปรากฏว่าพระสนมเต๋อเฟยทำเพียงเหลือบมองนาง ก่อนจะเอื้อมมือไปยกแก้วชาขึ้นจิบ
“เข้ามา นำตัวเด็กคนนี้ไปขัง ส่งคนไปที่บ้าน
