หลินเมิ้งหยาส่ายหน้าอย่างเอาเป็นเอาตาย นี่เป็นเรื่องราวความรักอันแสนโรแมนติกของท่านพ่อและท่านแม่ ยิ่งไปกว่านั้นยังออกมาจากปากของท่านพ่อเองอีกด้วย
“ไม่หรอกเจ้าค่ะ อันที่จริงข้ากับท่านพี่เองก็อยากรู้เรื่องของท่านพ่อและท่านแม่เหมือนกัน”
ตอนที่ฮูหยินหลินด่วนจากไป หลินหนานเซิงอายุเพียงไม่กี่ขวบปีเท่านั้น ฉะนั้นความทรงจำเกี่ยวกับมารดาของเขาจึงไม่ได้แตกต่างจากหลินเมิ้งหยา
“เด็กคนนี้นี่ ช่างรู้วิธีเอาอกเอาใจพ่อ อันที่จริงเรื่องนี้มันก็นานมาแล้ว หลังจากที่พ่อพาแม่ของเจ้ากลับมายังเมืองหลวง แม่ของเจ้ารู้สึกเบื่อหน่ายยิ่ง จึงแอบรักษาคนป่วยอย่างลับๆ แต่ไม่นานคนทั้งเมืองต่างก็พากันกล่าวขานว่าแม่ของเจ้าเป็นหมอเทวดา สุดท้ายจึงได้ชื่อว่าเป็นหมอเทวดาหน้าหยก อันที่จริงเหตุผลที่พี่ชายของเจ้ามีวิทยายุทธค่อนข้างสูง นั่นก็เพราะแม่ของเจ้ากินยาเทวดาเข้าไปตอนท้อง ขนาดปู่ของเจ้ายังพูดว่าเด็กแข็งแรงขนาดพี่ชายเจ้าหาได้ไม่มากนัก”
หลินหนานเซิงส่ายหน้าไปมาอย่างเขินๆแต่นั่นเป็นเรื่องจริงอย่างแน่นอน
ตอนเด็กเขาแข็งแรงกว่าเพื่อนรุ่นเดียวกันมาก ดังนั้นทุกครั้งที่ออกหน้าต่อยตีปกป้องน้องสาว เขาจึงไม่เคยพ่ายแพ้มาก่อน
“ดูเหมือนข้าเองก็ได้รับพรสวรรค์จากท่านแม่เช่นเดียวกัน ท่านพ่อคงไม่รู้ว่าอาจารย์ท่านนั้นของข้าหาใช่คนธรรมดา ตั้งแต่ครั้งแรกที่ได้เจอกัน เขาพยายามโน้มน้าวขอข้าไปเป็นผู้สืบทอดวิชาให้ได้ ดูเหมือนเรื่องนี้จะเกี่ย
