วน่าประหลาดใจมากมายกับลูกสาวของตนเอง
แต่อาการประชวรของฮ่องเต้หาใช่เรื่องเล่นๆ สิ่งเหล่านี้ล้วนเกี่ยวข้องกับทุกชีวิตในสกุลหลิน
โชคดีที่หลินเมิ้งหยาเตรียมคำตอบเอาไว้ก่อนแล้ว
“ลูกไม่กล้าหลอกลวงท่านพ่อ อันที่จริงลูกมีประสาทสัมผัสเกี่ยวกับยาพิษไวมากเป็นพิเศษ ที่น่าประหลาดใจที่สุดคือเพียงข้าได้กลิ่น ข้าก็สามารถจำแนกได้ทันทีว่ามันคือยาพิษหรือไม่ ส่วนเรื่องถอนพิษ เหตุเพราะในจวนอวี้มีปรมาจารย์ท่านหนึ่งสั่งสอนลูก อาจารย์ท่านนี้มีความสามารถในการถอนพิษขั้นสูง”
อันที่จริงคำพูดของหลินเมิ้งหยามีช่องโหว่ค่อนข้างมาก
ทว่าหลินมู่จือกลับไร้ซึ่งท่าทางสงสัย
สบตาลูกสาว หลินมู่จือถอนหายใจเล็กน้อย
“เด็กคนนี้เหมือนแม่ไม่มีผิด พ่อจะบอกความจริงเจ้าหนึ่งเรื่อง อันที่จริงแม่ของเจ้าเป็นหมอเทวดาเลื่องชื่อของเมืองหลวง!”
หมอเทวดา? คิ้วของหลินเมิ้งหยาขมวดเข้าหากัน ก่อนจะพยายามหาข้อมูลในสมอง
ตอนนั้นพี่ชายของนางยังพูดจาอ้อแอ้ ส่วนนางก็เป็นเพียงทารกในห่อผ้า แล้วแบบนี้นางจะมีภาพความทรงจำเหล่านั้นได้เช่นไร?
พิศดูลูกสาวด้วยสายตาชื่นชม หลินมู่จือเอ่ยต่อ
“ตอนที่พ่อรู้จักกับแม่ของเจ้า แม่ของเจ้ารักษาชาวบ้านอยู่ที่แถบชายแดน ต่อมาพ่อได้รับบาดเจ็บ รองแม่ทัพร้อนใจเป็นอย่างมาก เขาสั่งให้คนไปลักพาตัวแม่ของเจ้ามารักษาพ่อ”
ตอนนั้นทุกอย่างล้วนเป็นเรื่องบังเอิญ
หลินเมิ้งหยาและหลินหนานเซิงสบตากัน นับตั้งแต่วันที่พวกเขาเติบโต นี่เป็นครั
