คำสั่งจากฮ่องเต้ แต่หลินเมิ้งหยาคิดว่าฮองเฮาไม่มีทางปล่อยองค์ชายห้าไปอย่างแน่นอน
ไท่จื่อถูกกล่าวหาว่ามีส่วนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ ดังนั้นฮองเอาจะต้องทำทุกวิถีทางเพื่อทำให้ไท่จื่อหลุดจากข้อกล่าวหา
มีเพียงวิธีเดียวนั่นก็คือทำให้คำพูดขององค์ชายห้าเป็นเพียงคำโป้ปดมดเท็จ ส่วนวิธีการจะเป็นเช่นไรนั้น หลินเมิ้งหยามิอาจรู้ได้ แต่ดูท่าแล้วองค์ชายห้าไม่มีทางเอาตัวรอดจากเหตุการณ์นี้ได้อย่างแน่นอน
ทว่าทั้งหมดล้วนเป็นผลจากการกระทำของเขา เรื่องนี้คงมิอาจโทษใครได้
หากคิดจะถลกหนังเสือ เช่นนั้นก็ต้องพร้อมเสี่ยงโดนเสือจับกินด้วย
โดยเฉพาะ…องค์ชายห้าที่ดูจะไม่มีสมองเลยแม้แต่น้อย
บนถนนนอกพระราชวัง รถม้าของจวนอวี้ค่อยๆ เคลื่อนออกไป
ทว่ามันกลับหยุดลงบริเวณมุมมืดแห่งหนึ่ง
จู่ๆ ร่างบางของหญิงสาวพลันปรากฏตัวออกมา เมื่อกวาดสายตาดูแล้วไม่พบใครในบริเวณนั้น นางจึงรีบก้มศีรษะแล้วเข้าไปในรถม้าของหลินเมิ้งหยา
“นายหญิง ข้าแจ้งคุณชายใหญ่เรียบร้อยแล้ว เขาจะรอท่านที่ด้านหน้าและจะไม่ทำให้เป็นที่สังเกตตามคำสั่งของท่าน”
หลินเมิ้งหยาพยักหน้า นางวางใจเสมอเมื่อป๋ายซูเป็นผู้ไปจัดการงานให้
สาเหตุที่นางนัดพี่ชายออกมาก็เพราะอยากรู้ว่าเขาเป็นผู้วางเพลิงตำหนักเจาเหอใช่หรือไม่
หากเขาเป็นผู้กระทำ เช่นนั้นเขาก็ใจกล้าบ้าบิ่นจนเกินไป
เหล่าพระญาติและขุนนางเดินทางออกจากวังหลวง บ้างก็กลับไปยังบ้านของตนเอง บ้างก็พักภายในวังหลวง
ดังนั้นหลิน
