วันออกนี้ยังจะมีใครเทียบเขาได้อีก?”
“นั่นสิ! ศิษย์น้องลั่วเสวียน เจ้าช่างเลือกศิษย์ได้ยอดเยี่ยมจริง ๆ!”
“ไม่น่าเชื่อเลย เขาทำได้อย่างไร? หากมิใช่ว่าศิษย์น้องลั่วเสวียนกับศิษย์พี่ตรวจสอบด้วยตนเอง ข้าคงคิดว่าเด็กคนนี้คือปีศาจแก่กลับชาติมาเกิดแน่ ๆ!”
“ก็น่าคิดนะ! บางทีเขาอาจเป็นเทพแท้กลับชาติมาเกิด!”
“เทพแท้แต่กำเนิดรึ? ฮ่า ๆ เจ้ากำลังจะทำให้ข้าหัวเราะตายแล้ว!”
เหล่าหัวหน้ายอดเขาที่เพิ่งจะหลุดจากอาการตกตะลึงเมื่อครู่ ตอนนี้ต่างก็คลุ้มคลั่งด้วยความตื่นเต้น
แม้แต่จ้านเหยียนยังเผยสีหน้าแปลกใจเล็กน้อย
ในที่สุด สายตาทุกคู่ก็หันมามองลั่วเสวียน
“มองข้าทำไม? ข้าเองก็ไม่รู้ว่าซูเฉินเป็นปรมาจารย์โอสถ ข้าแค่รู้ว่าเพลิงกลืนสรรพสิ่งที่หลงเหลือจากนักบุญยุทธ์เทพมังกรเพลิง ถูกเจ้าหนูคนนี้กลั่นออกมาได้!”
ลั่วเสวียนอึ้งไปเล็กน้อย
นางเองก็ไม่คิดว่าซูเฉินจะเป็นปรมาจารย์โอสถจริง ๆ
“เพลิงกลืนสรรพสิ่ง? เข้าใจล่ะ! มีเพียงปรมาจารย์โอสถเท่านั้นที่สามารถกลืนกลายเพลิงแท้ได้ แสดงว่าซูเฉินเกิดมาพร้อมพลังจิตที่แข็งแกร่ง บางทีอาจมีพลังจิตเทียบเท่าญาณจิตนักยุทธ์แล้ว! เมื่อมีเพลิงกลืนสรรพสิ่ง ก็ย่อมกลั่นโอสถระดับเจ็ดได้ไม่ยาก!”
ฮั
