พูดง่ายๆ ก็คือยาชนิดนี้ทำให้คนที่สัมผัสรู้สึกพอใจและเคลิบเคลิ้มเพียงเท่านั้น แน่นอนว่าอาจมีความใคร่ด้วยเล็กน้อย
“นี่มันระบำนางฟ้าอย่างแท้จริง พวกนางเป็นนางฟ้าที่ท่านอ๋องเชิญมาจากสวรรค์ชั้นเก้าใช่หรือไม่?”
แขกคนหนึ่งเอ่ยขึ้นมาอย่างสนใจ
หลงเทียนอวี้ทำเพียงหันไปมองอย่างมีมารยาท ไม่พยักหน้าหรือส่ายหน้า
ก่อนนั้นเขาเอ่ยอย่างชัดเจนแล้วว่าหญิงสาวทั้งสิบล้วนเป็นคุณหนูจากชนชั้นสูง หลังจากการแสดงจบลง คุณค่าของพวกนางจึงเพิ่มขึ้นทวีคูณ
เหตุเพราะคุณหนูที่สามารถร้องเล่นเต้นรำได้อย่างงดงามพริ้วไหวเหล่านี้ล้วนเปรียบเสมือนสัญลักษณ์ของผู้ประสาทพร คาดว่าเหล่าคุณชายชนชั้นสูงทั้งหลายย่อมหมายปองหญิงสาวเหล่านี้อย่างแน่นอน
“เอ๋? เหตุใดอาการปวดเอวของข้าจึงดีขึ้นแล้วเล่า?”
ท่ามกลางกลุ่มคน เสียงร้องด้วยความประหลาดใจดังขึ้น
“นั่นสิ บ่าของข้าก็ไม่เจ็บปวดแล้วด้วย”
หลินเมิ้งหยาหลุบตาต่ำ เมื่อครู่ป๋ายซูและป๋ายซ่าวเข้าไปปิดหน้าต่างของห้องโถงหมดแล้ว
ความอบอุ่นตอนนี้ไม่ต่างอะไรจากการทำสุคนธบำบัดให้กับทุกคน ยาพิษชนิดนี้ผ่านการปรุงจากท่านอาจารย์ มีสรรพคุณทำให้อาการเจ็บป่วยหายไป ซ้ำยังทำให้ร่างกายแข็งแรงยิ่งขึ้น
แม้จะไม่รู้ว่าหลินเมิ้งหยากำลังทำอะไรอยู่กันแน่ แต่หลินหนานเซิงเป็นพี่ชายแท้ๆ ของหลินเมิ้งหยา เพียงครุ่นคิดเล็กน้อยเขาก็รู้ได้ทันทีว่าน้องสาวของตนเองกำลังทำอะไร
ก้มศีรษะลง ก่อนจะกล่าวเสียงเรียบ
“ดูเหมือนระบำขอพร
