ในวันนี้จะทำให้พวกเราได้รับการประสาทพรจริงๆ”
เพียงได้ยินประโยคนี้ หัวใจของทุกคนพลันเต้นระรัว
หรือพระพุทธเจ้าจะประสาทพรให้พวกเขาเพราะการเริงระบำในคราวนี้จริงๆ? อาการเจ็บป่วยที่หายไปหาใช่เรื่องหลอกลวง
ดังนั้นคนส่วนใหญ่จึงเชื่อเรื่องนี้
“เท่าที่ข้าดู อันที่จริงหาใช่เพราะระบำขอพรแต่อย่างใด แต่เป็นเหล้าชั้นเลิศที่ฮองเฮาและไท่จื่อประทานให้มากกว่าที่ทำให้อาการเจ็บป่วยของพวกเราหายไป”
คนของไท่จื่อไม่มีทางปล่อยโอกาสอันดีเช่นนี้ไป
น่าเสียดาย ทุกคนมิได้โง่เขลา แม้เหล้าเหล่านี้จะเป็นเหล้าชั้นดี แต่ก็มิได้หมายความว่าจะส่งผลลัพธ์อันน่าตื่นตะลึงเช่นนี้ได้
คนของไท่จื่อเอ่ยชมเกินไปแต่เพียงเท่านั้น
ไม่นานเสียงชื่นชมไท่จื่อก็เงียบกริบ ตอนนี้เองที่หลินเมิ้งหยายกแก้วเหล้าขึ้น ก่อนจะเอ่ยเสียงหวาน
“เทพธิดาเป็นผู้เปิดทางแก่พระผู้เป็นเจ้า ส่วนน้ำเหล่านี้เปรียบเสมือนของที่ได้รับการประสาทพรจากพระพุทธองค์ ข้าคิดว่าเหตุผลที่ทำให้เกิดผลลัพธ์เช่นนี้นั่นก็เพราะพระองค์เห็นแก่ความจริงใจของทุกท่าน ข้าเคยได้ยินนักเดินทางเล่าว่ามีแผ่นดินที่คอยดูแลสุราของพระเจ้า เช่นนั้นพวกเรามาร่วมกันภาวนาขอพรให้ฮ่องเต้มีพระอาการดีขึ้นเพื่ออยู่ค้ำชูต้าจิ้นสืบต่อไปเถิด”
คำพูดของหลินเมิ้งหยาอ่อนหวานลื่นไหล แต่ถึงกระนั้นทุกคนก็ล้วนรู้ดีว่าเพื่อเป็นการรักษาพระวินัย พระพุทธเจ้าจึงละเว้นต่อของมึนเมา ทว่าคำพูดของนางกลับทำให้บรรยากาศน่าอึดอัดเ