มื่อครู่อบอุ่นมากขึ้น
หลินมู่จือและหลินหนานเซิงไม่เข้าใจ เหตุใดหลินเมิ้งหยาที่มักไม่ชอบปรากฏตัวต่อหน้าผู้อื่นจึงเลือกที่จะออกมาเอื้อนเอ่ยต่อหน้าทุกคนเช่นนี้
นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป คงไม่มีขุนนางคนไหนไม่รู้จักชายาอวี้
หลินเมิ้งหยายกแก้วเหล้า ก่อนจะแอบถอนหายใจในใจ
นางเองก็อยากมีชีวิตเงียบสงบ แต่หากยังเป็นชายาไร้ชื่อ เกรงว่าคนทั้งราชวงศ์คงไม่มีใครรู้ว่านางมีความสามารถในการรักษาฮ่องเต้ได้
เช่นนั้นเส้นทางในการเข้าไปอยู่ในวังของนางคงริบหรี่
การใช้ชีวิตอย่างเงียบสงบมีข้อดีของมัน แต่ถึงกระนั้นการใช้ชีวิตอย่างเปิดเผยก็หาใช่เรื่องเลวร้ายไปเสียทั้งหมด อย่างน้อยหากฮองเฮาคิดจะลงมือทำอะไร นางจำต้องพิจารณาปัจจัยต่างๆ อย่างถี่ถ้วนก่อน
ชีวิตน้อยๆ ของนางดับสูญไปอย่างง่ายดาย ทว่าวิธีการของฮองเฮาช่างอำมหิตยิ่งนัก นางจะเอาคืนเรื่องนี้ให้จงได้
หลังจากปรากฏตัวจนพองามแล้ว หลินเมิ้งหยาจึงกลับมาสงบนิ่งเหมือนเดิม
นอกจากระบำนางฟ้าเมื่อครู่แล้ว การแสดงลำดับต่อมากลับทำให้ทุกคนรู้สึกเบื่อ มิได้รู้สึกตื่นตาตื่นใจอีก
เหล่าคุณหนูและฮูหยินทั้งหลายล้วนอยากเข้ามาทำความรู้จักกับหลินเมิ้งหยา เหตุเพราะพวกนางคิดไม่ถึงเลยว่าเพียงการแสดงเดียวของจวนอวี้จะทำให้ความสำคัญของคุณหนูผู้ร่ายรำเหล่านั้นเพิ่มมากขึ้น
หากพวกนางสามารถสร้างสัมพันธไมตรีกับหลินเมิ้งหยาได้ เช่นนั้นหนทางสู่ราชวงศ์คงมิไกลเกินเอื้อม
ดังนั้นคำเยินยอชื่นชมจึงถ