ุจน้ำแข็ง
“พูดใหม่อีกรอบซิ”
ไม่ปกปิดอารมณ์คุกรุ่นของตนเองเลยแม้แต่น้อย หลงอิงฉู่รู้ได้เลยว่าหากเขายังกล้าพูดจาละลาบละล้วงอีกแม้เพียงประโยคเดียว หลงเทียนอวี้จะต้องกรีดเลือดของเขาออกมาแน่
เขาเป็นเพียงองค์ชายที่ถูกทุกคนปกป้องมาโดยตลอด ไม่มีทางเลยที่เขาจะเทียบกับหลงเทียนอวี้ที่ผ่านการทำศึกสงครามมาอย่างมากมาย
ดังนั้นเขาจึงไม่กล้าเอ่ยอันใดออกมาอีก
ขณะที่ทุกคนคิดว่าหลงเทียนอวี้ไม่มีทางยอมปล่อยหลงอิงฉู่ไปอย่างแน่นอน จู่ๆ เสียงร้องขององครักษ์และขันทีก็ดังขึ้น
“แย่แล้ว แย่แล้ว ไฟไหม้ตำหนักเจาเหอ! ไฟไหม้ รีบมาดับไฟเร็ว”
สีหน้าของพระญาติต่างเปลี่ยนไป ตำหนักเจาเหอเป็นสถานที่เก็บพระพุทธรูปและป้ายวิญญาณของบรรพบุรุษ หากถูกไฟไหม้จะต้องแย่แน่ๆ
“ท่านอ๋อง รีบไปดูเถิดเพคะ”
หลินเมิ้งหยาไม่อยากให้เกิดเหตุการณ์ดั่งสุภาษิตที่กล่าวว่าความวัวไม่ทันหาย ความควายก็เข้ามาแทรก นางรีบกระตุกแขนเสื้อหลงเทียนอวี้พร้อมส่งสายตาเป็นกังวล
หลงเทียนอวี้หันหน้ากลับมามอง เห็นดวงตาที่เปล่งประกายไปด้วยความหวังของหลินเมิ้งหยา หลงเทียนอวี้ทำได้เพียงปล่อยหลงอิงฉู่ไป ก่อนจะสาวเท้ายาวๆ ออกจากห้องโถง
