่อนหวานของทั้งคู่ตกอยู่ในสายตาของไท่จื่อ
อันที่จริงเขาเองก็ตกอยู่ในภาพลวงตาที่หลินเมิ้งหยาสร้าง
แต่เพราะฮองเฮาที่อยู่ด้านข้างหยิกเขาแรงๆ เขาจึงหลุดออกจากความหื่นกระหายมาได้ แต่เมื่อได้เห็นหลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้ หัวใจของไท่จื่อเสมือนกำลังดำดิ่งสู่หุบเหว
แน่นอนว่าทั้งหมดล้วนเป็นเพราะหลินเมิ้งหยา
ราวกับว่า…เมล็ดพันธุ์แห่งความอิจฉาหยั่งรากลึกในหัวใจของเขา
เพราะเหตุใดหญิงสาวที่อยู่ข้างกายเขาจึงไม่มีใครจริงใจและงดงามโดดเด่นเช่นนี้ พวกนางล้วนไร้ความอดทนและหยาบคาย เมื่อได้เข้ามาอยู่ในจวนก็ล้วนแสดงท่าทีหยิ่งผยอง
จะมีผู้หญิงคนไหนที่ทำดีกับเขาโดยไม่คิดหวังตำแหน่งไท่จื่อเฟยบ้าง
เขาได้บัลลังก์มังกรแล้วอย่างไรเล่า? หญิงสาวผู้งดงามคนนั้นก็ยังอยู่เคียงข้างหลงเทียนอวี้อยู่ดี
ขณะเดียวกัน ความเคียดแค้นของไท่จื่อที่มีต่อหลงเทียนอวี้ก็ยิ่งพอกพูนขึ้น
“เป็นอะไรไป? ทนไม่ไหวแล้วหรือ?”
เสียงเย็นยะเยียบของฮองเฮาดังขึ้นมาจนไท่จื่อรู้สึกหวั่นเกรง ในสายตาของฮองเฮา เขาเป็นลูกชายที่ไม่ได้เรื่องเสมอ เกรงว่าฮองเฮาที่ไม่เคยชื่นชมเขาจะต้องมองเห็นอะไรบางอย่างอย่างแน่นอน
หากฮองเฮารู้ว่าเขาคิดจะแย่งผู้หญิงของน้องชาย อนาคตของเขามืดบอด
“ทูลหมู่โฮ่ว เอ๋อร์เฉินมิได้คิดเช่นนั้นพ่ะย่ะค่ะ เอ๋อร์เฉินเพียงแค่คิดว่าหากเอ๋อร์เฉินเป็นผู้จัดงานเลี้ยงในคราวนี้ เช่นนั้นผลลัพธ์จะต้องน่าตื่นตามากกว่าอย่างแน่นอน น้องสามยังทำงานไม่รอ
