่ถึงกระนั้นก็มิใช่ปัญหาใหญ่อะไร
เหตุเพราะงานเลี้ยงจัดออกมาได้ไม่เลว ดังนั้นเหล่าพระญาติจึงหันมาให้ความสนใจกับการแสดง
ทว่าเมื่อการแสดงชุดแรกจบลง จู่ๆ เสียงตะโกนก็ดังขึ้นมา
“เฮ้อ ฮ่องเต้ยังทรงพระประชวร หากพระองค์รู้ว่าพวกเราจัดงานเลี้ยงรื่นเริงเช่นนี้ พระองค์คงเสียใจ”
หลินเมิ้งหยาชำเลืองมองทางต้นเสียง หน้าตาไม่เหมือนคนสนิท เกรงว่าจะเป็นคนจากภายนอก
นางมองเห็นร่องรอยบางอย่างจากสายตาของไท่จื่อ จึงเข้าใจในทันทีว่าคนผู้นี้จะต้องเป็นคนที่ไท่จื่อส่งมาป่วนงานอย่างแน่นอน
หลังจากเสียงถอนหายใจดังขึ้น สีหน้าของเหล่าขุนนางต่างเคร่งขรึมลง
อาการประชวรของฮ่องเต้ถูกกล่าวขานกันทั้งต้าจิ้น
หลินเมิ้งหยารู้ดีว่าไท่จื่อต้องการอะไร
โชคดีที่นางเตรียมตัวไว้ก่อนแล้ว หลังจากหลงเทียนอวี้ได้เห็นการแสดงของคนตรงหน้า เขาจึงเอ่ยเสียงเรียบ
“แน่นอนว่าข้าตระเตรียมเรื่องนี้เอาไว้แล้ว สุขภาพพลานามัยของฮ่องเต้เปรียบเสมือนความสงบสุขแห่งต้าจิ้น ทุกท่านอย่าได้กังวลไปเลย เปิ่นหวังได้ตระเตรียมหญิงงามซึ่งเป็นผู้ดีมีชาติตระกูลทั้งสิบเพื่อแสดงระบำนางฟ้า มีคำกล่าวขานว่านางฟ้าล้วนเป็นเทพธิดาของพระพุทธเจ้า หากร่ายรำได้อย่างงดงาม เช่นนั้นฮ่องเต้เองก็จะได้รับพร”
คำพูดเหล่านี้ล้วนเป็นคำพูดที่หลินเมิ้งหยากำชับหลงเทียนอวี้ทั้งสิ้น
เมื่อหลายปีก่อนหลินเมิ้งหยาเคยไปที่ตุนฮวงเพื่อทำการวิจัย ทันทีที่ไปถึง นางรู้สึกทึ่งกับภาพจิตรกรรมของเหล่านา
