บพระทัยท่านอ๋อง ป๋ายซ่าวมานี่ซิ เอาเงินรางวัลไปแบ่งกัน”
หลินเมิ้งหยายิ้มตาหยี หัวเราะคิกคักแล้วรับธนบัตรไป
คิดไม่ถึงเลยว่าไก่ทอดเพียงไม่กี่ชิ้นจะทำกำไรได้มากมายถึงเพียงนี้
“ขอบพระทัยเพคะท่านอ๋อง ขอบพระทัยเพคะพระชายา”
สาวใช้รีบคุกเข่าลงพร้อมเอ่ยคำขอบคุณ จากนั้นรับเงินไปอย่างไม่เกรงใจ
หลงเทียนอวี้มองตามเหล่าสาวใช้อย่างช่วยไม่ได้ พวกนางอยู่กับใครก็เป็นเหมือนคนๆ นั้น
หลินเมิ้งหยาเลี้ยงดูสาวใช้จนนิสัยพวกนางมิต่างอะไรจากนางเลย
เฮ้อ ดูท่าเงินทั้งหมดของเขาจะไปอยู่ในคลังเก็บเงินของหลินเมิ้งหยาเสียแล้ว
ทุกคนกินไก่ทอดด้วยความเบิกบานหัวใจ ขณะที่กำลังจิบชาพลางพูดคุยเรื่องเงิน จู่ๆ เสียงของพ่อบ้านเติ้งพลันดังขึ้นที่ด้านนอก
“ท่านอ๋อง องค์ชายเจ็ดเสด็จพ่ะย่ะค่ะ เกรงว่าจะมีเรื่องด่วน”
หลงชิงหาน? หลินเมิ้งหยาขมวดคิ้วเข้าหากันแน่น นานแล้วที่นางไม่ได้ยินชื่อของเขา
เสียงของพ่อบ้านเติ้งเปี่ยมไปด้วยความกังวล หรือจะเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับเขา?
