ารัก ยิ่งไปกว่านั้น ข้าเคยได้ยินกลุ่มหลิวเย่พูดว่าเด็กพวกนี้ล้วนมีประโยชน์เป็นอย่างมาก หลังจากถูกจับตัวไป พวกเราจะถูกแบ่งระดับ เหตุเพราะข้าเป็นเด็กค่อนข้างพิเศษ ดังนั้นข้าจึงถูกพวกเขาพามาสร้างกลอุบาย”
ความคิดบางอย่างผุดขึ้นในสมองของหลินเมิ้งหยา
เหตุเพราะนางนึกถึงตัวเองครั้นเมื่อยังเป็นเด็กขึ้นมาได้
จำได้ว่าเมื่อตอนที่นางอายุเจ็ดขวบ มิรู้ว่าซ่างกวนฉิงนึกแผนอะไรขึ้นมาได้ จึงพานางไปที่วัดแถบชนบทเพื่อไหว้พระ
นางยังคงจำได้เป็นอย่างดี ตอนนั้นซ่างกวนฉิงวางแผนไว้กับใครบางคน
ตอนเด็ก นางยังไม่รู้ว่าพวกนั้นพูดเรื่องอะไรกัน
แต่นางจำประโยคหนึ่งของซ่างกวนฉิงได้ นางบอกให้คนผู้นั้นพาหลินเมิ้งหยาไป
ต่อมาคนคนนั้นเห็นว่านางน่ารักแต่กลับสติเลอะเลือน นางจึงอยู่รอดปลอดภัยมาจนทุกวันนี้
ตอนนี้ลองมาคิดดูแล้ว กลุ่มหลิวเย่เองก็คงมีส่วนในเรื่องนี้ด้วยใช่หรือไม่?
กลุ่มหลิวเย่คงจะเริ่มลักพาตัวเด็กน้อยน่ารักตั้งแต่เมื่อสิบกว่าปีก่อนแล้ว
หากพวกเขาค้ามนุษย์มาจนถึงตอนนี้ เช่นนั้นพวกเขาก็น่ากลัวมากเหลือเกิน
“หนูน้อย บ้านของเจ้าอยู่ที่ไหน?”
ก้มหน้าเอ่ยถามเด็กชาย หลินเมิ้งหยารู้สึกว่าตนเองกำลังเจอเข้ากับแผนการร้ายบางอย่าง
ตอนนี้สิ่งที่นางต้องทำมีมากมาย ถ้าหากนางยื่นมือเข้าไปยุ่งเรื่องของกลุ่มหลิวเย่อีก เกรงว่านางจะต้องปวดหัวตายอย่างแน่นอน
เด็กน้อยมองหน้านาง ก่อนจะตอบ
“บ้านของข้าอยู่แถวนี้ เหตุเพราะมีคนมาซื้อน้ำตาลและส
