“ไม่มีอะไร ข้าแค่คิดเรื่องอะไรบางอย่างเท่านั้น”
หลินเมิ้งหยาครุ่นคิด ก่อนจะตัดสินใจทำยาถอนพิษขึ้นมา
หากเจ้าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ไม่ยอมกิน นางจะจับเขากรอกยาเอง
“เรื่องกลุ่มสามสหาย เจ้ากับหยุนจู๋ดำเนินการไปถึงไหนแล้ว?”
หลินเมิ้งหยาครุ่นคิด ก่อนจะตัดสินใจถามเรื่องกลุ่มสามสหาย
ถึงอย่างไรนี่ก็เป็นเส้นทางหลังจากถอนตัวจากตำแหน่งของนาง
“หยุนจู๋มีวิธีการทำงานที่ยอดเยี่ยม ตอนนี้หาคนเข้ากลุ่มได้มากมาย แต่มีบางส่วนที่ต้องคัดออก”
เมื่อพูดถึงการจัดการ วิธีการของชิงหูยังเทียบไม่ได้กับหยุนจู๋
ทว่าวิทยายุทธ์ของเขาทำให้คนของเจียงหูต้องสั่นสะท้าน
เหตุเพราะใบหน้าที่เปลี่ยนไปของหยุนจู๋ พวกเขาจึงคิดว่านางเป็นเพียงคนแก่คนหนึ่ง
ส่วนเขาทำได้เพียงนั่งอยู่ในห้องอย่างเบื่อหน่าย
“อืม ก็จริง กลุ่มสามสหายรับเฉพาะคนมีความสามารถเท่านั้น”
หลินเมิ้งหยายกแก้วชาขึ้นจิบ
“จริงสิ เจ้าเด็กน้อย เจ้าคงมิได้หาพวกยอดฝีมือมาเลี้ยงไว้เฉยๆ โดยไร้ประโยชน์ใช่หรือไม่ เช่นนั้นพวกเรามาหาธุรกิจทำกันดีกว่า หรือว่า…พวกเรารับจ้างวานฆ่าดีหรือไม่?”
นางถลึงตาใส่ชิงหู นี่เขาคิดจะสร้างเถาฮวาอู๋สาขาสองหรืออย่างไร?
“เบื้องหน้าของกลุ่มสามหสายคือร้านขายยา ฉะนั้นคนที่เบื่อเจียงหูก็ให้ไปหายาสมุนไพรมา ส่วนเบื้องหลังข้าจะใช้กลุ่มสามสหายเป็นหน่วยข่าวกรอง”
หลินเมิ้งหยารู้ดี การกรองข่าวเป็นสิ่งสำคัญ
ไม่ว่าจะแก้แค้น ตอบแทนบุญคุณ สิ่งที่คนของเจียงหูต้องทำให้เค
