ง ข้าได้ยินป๋ายจีเล่าว่านางยังมีน้องชายและน้องสาว เช่นนั้นรับพวกเขามาอยู่ด้วยกันที่นี่เถิด”หลินเมิ้งหยาแสดงความใจกว้าง คนชราทั้งสองรู้สึกซาบซึ้งใจยิ่งนักที่ดินในเมืองหลวงแห่งนี้แพงมาก ทว่าหลินเมิ้งหยากลับซื้อสวนขนาดใหญ่เช่นนี้ได้ ไม่ว่าใครต่อใครต่างก็รู้สึกอิจฉา“ขอรับ ขอรับ ขอบพระทัยพระชายา”ทั้งสองฉีกยิ้มกว้าง ช่วงหลายวันที่ผ่านมา พวกเขาฝากลูกๆ ไว้กับคนข้างบ้านเมื่อได้รู้ว่าสามารถรับลูกๆ มาอยู่ที่นี่ได้ พวกเขาจึงรู้สึกซาบซึ้งน้ำใจของหลินเมิ้งหยาเหลือเกินนางเดินขึ้นไปบนชั้นสองพร้อมกับชิงหู แม้สาวใช้จะชอบมากแต่สุดท้ายก็เลือกห้องที่ใหญ่และสวยที่สุดเอาไว้ให้หลินเมิ้งหยาดังนั้นนางจึงเดินเข้าไปในห้องที่กว้างขวางที่สุดห้องหนึ่งนี่เป็นครั้งแรกที่ได้มาในช่วงเวลากลางวัน นางจึงเห็นทุกสิ่งทุกอย่างอย่างชัดเจนเป็นห้องที่กว้างขวาง เพียงเปิดประตูออก แสงแดดพลันสาดส่องไปทั่วทั้งห้องภายในห้องมีเพียงเตียงขนาดใหญ่หนึ่งหลัง นอกนั้นก็เป็นเพียงของใช้เล็กๆ น้อยๆ“เจ้าเด็กน้อย ชอบหรือไม่?”ชิงหูเอ่ยถามหลินเมิ้งหยา ทั้งหมดนี้เขาเตรียมเอาไว้เพื่อให้หลินเมิ้งหยาดีใจ“ชอบสิ ข้าต้องชอบแน่นอนอยู่แล้ว เจ้าจิ้งจอกเจ้าเล่ห์ ข้าขอบใจเจ้ามาก”ใบหน้างดงามเผยรอยยิ้มอ่อนหวานร่องรอยของความว้าวุ่นปรากฏขึ้นในดวงตาของชิงหูทว่าเขาปกปิดเอาไว้อย่างดี หลินเมิ้งหยาจึงมองไม่ออก“เช่นนั้นก็ดี จริงสิ หากวันหนึ่งเจ้าเจอเรื่องลำบาก เจ้ายัง
