คราวหน้า หากหลงเทียนอวี้ยื่นคำขอเช่นนี้มาอีก เช่นนั้นทำสัญญากับเขาไว้ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไรนี่นา
สำหรับคนในจวน ยามรุ่งสางคือช่วงเวลาอันแสนวุ่นวายเมื่อเวลาเช้ามาถึง สาวใช้ทั้งสี่แต่งหน้าแต่งตัว ก่อนจะยกน้ำผสมดอกกุหลาบในอ่างล้างหน้า ผ้าสะอาดและของใช้จำเป็นเข้ามา ช่วยหลินเมิ้งหยาอาบน้ำเสร็จแล้วจึงเลือกเสื้อผ้าให้นาง“นายหญิง วันนี้จะสวมใส่ชุดสีฟ้าหรือสีเขียวดีเจ้าคะ?”หลินเมิ้งหยามองดู ทว่านางกลับเลือกชุดสีชมพูปกติสาวใช้มักจะช่วยเลือกแทนนางแต่มิรู้ว่าเพราะเหตุใดวันนี้นางจึงอยากเลือกด้วยตนเอง แม้กระทั่งทรงผมก็เช่นเดียวกันแม้จะมิใช่เรื่องยากสำหรับป๋ายซ่าวซึ่งรับหน้าที่จัดแต่งทรงผมให้แก่นาง ทว่า สาวใช้ทั้งสี่อดที่จะแปลกใจไม่ได้“เมื่อคืนเกิดอะไรขึ้นหรือเจ้าคะนายหญิง?”มองดูหลินเมิ้งหยารับประทานอาหารเช้า สาวใช้ทั้งสี่สบตากัน สายตาฉงนงงงวยความแปลกประหลาดของนายหญิงมิใช่เพียงเรื่องนี้ ทว่าตั้งแต่ตื่นนอน นางมักจะหัวเราะคิกคักอยู่เสมออีกทั้งยังส่งเสียงชื่นชมรสชาติอาหารไม่ขาดปากขนาดขิงดองที่ปกติไม่เคยแตะต้องยังกินเข้าไปถึงสามคำตอนแรกป๋ายจื่อที่จัดเตรียมเอาไว้อย่างไม่ทันระวังเตรียมรอรับคำตำหนิอยู่ก่อนแล้วแต่คิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะกระพริบตาปริบๆ แล้วกลืนลงไป“นายหญิง ท่าน…ไม่เป็นไรใช่หรือไม่?”ป๋ายจื่อเอ่ยถามเสียงเบา แต่ไหนแต่ไรมาคุณหนูของนางไม่เคยกินขิงดองมาก่อนนางไม่อาจทนกลิ่นของมันได้ ทุกครั้งที
