“ข้าจะรีบพาเขาไปที่นั่น แต่หวังว่าเจ้าจะปิดบังตัวตนของข้าเอาไว้”
ร่องรอยของความเสียใจปรากฏบนดวงตาของหยุนจู๋
“ได้ เช่นนั้นก็เอาตามนั้น”
หลินเมิ้งหยาไม่ชอบก้าวก่ายเรื่องส่วนตัวของผู้อื่น ยิ่งไปกว่านั้นหัวใจของหยุนจู๋จะต้องมีความเจ็บปวดที่นางไม่อาจหยั่งถึง
ขอเพียงหยุนจู๋สามารถสร้างประโยชน์ให้แก่นางได้ก็เพียงพอ เรื่องอื่นนางไม่สนใจ
“อืม มั่วหรานติดต่อนักฆ่าแห่งเถาฮวาอู๋เอาไว้มากมาย แต่ข้าคิดว่าทางฝั่งของพวกเราเองก็ควรมีนามให้เรียก”
หยุนจู๋เป็นคนทำอะไรรวดเร็วว่องไวดังนั้นจึงชี้ให้เห็นปัญหานี้ขึ้นมา
หลินเมิ้งหยาครุ่นคิดก่อนเอ่ยเสียงหวาน
“กลุ่มสามสหาย พวกเราเปิดร้านขายยาอย่างเปิดเผยแต่ลับหลังคือการรวบรวมกำลังพล เช่นนั้นเรียกว่ากลุ่มสามสหายน่าจะดี”
ดวงตาของหยุนจู๋เปล่งประกาย กลุ่มสามสหาย…ฟังดูไม่เลว
“หากต้องการซื้อยา จำต้องไตร่ตรองปัจจัยสามอย่าง เจ้าจงเลือกพวกเขาออกมาสามคนและแต่งตั้งให้เป็นคุณชายทั้งสาม หากใครคิดจะเข้าร่วมกับกลุ่มสามสหายหรือถ้าหากคนของเจียงหูต้องการหาซื้อยา เช่นนั้นคนเหล่านั้นจะต้องผ่านการคัดกรองจากคุณชายทั้งสามเสียก่อน”
หลินเมิ้งหยากำหนดกฎเกณฑ์เอาไว้ค่อนข้างสูง ยิ่งไปกว่านั้นคนธรรมดาสามัญที่จะสามารถใช้ยาได้จะต้องมีคุณสมบัติมากพอสมควร
นางจะนำวิชาแพทย์พิษของตนเองมาใช้
คนธรรมดาจึงไม่จำเป็นต้องใช้ยาเหล่านี้
ฉะนั้นนางทำเพียงหลบอยู่หลังม่านและออกมาช่วยเหลือในบางคราวก็เพียงพอแล้
