นเสื้อ
“หลังจากท่านพี่จากไป สาวใช้ประจำตัวของนางแอบยัดจดหมายนี้ให้กับข้า เอ่ยว่าพี่ชายของท่านส่งข่าวมา แต่พี่สาวของข้าไม่มีโอกาสอ่านมันอีกแล้ว”
เมื่อเอ่ยถึงเยว่ถิง อารมณ์ของเยว่ฉีขุ่นมัวลง
พี่สาวที่เติบโตมาด้วยกันแต่เด็กกลับจากไปอย่างน่าสงสาร นางอดที่จะรู้สึกเสียใจไม่ได้
“จดหมายของท่านพี่? นับว่าเป็นข่าวดี”
ป๋ายซูเดินออกไปหน้าประตูเงียบๆ เพื่อสังเกตดูว่ามีใครแอบฟังหรือไม่
“เจ้าค่ะ ปกติท่านพี่หลินมักจะส่งจดหมายมาทุกเดือน”
แม้ป้ายวิญญาณของเยว่ถิงจะสถิตอยู่ในสุสานบรรพชนสกุลหลิน
แต่มีไม่กี่คนนักที่รู้ความจริง
“พี่ชายบอกว่าวันมะรืนจะกลับมาแล้ว! อีกไม่กี่วันต่อจากนั้นท่านพ่อเองก็จะกลับมาเช่นกัน!”
หลังจากเกิดเรื่องราวมากมาย ในที่สุดท่านพ่อกับท่านพี่ก็จะกลับมา
ในความทรงจำ พวกเขาล้วนเป็นคนคุ้นเคย แต่สำหรับนางพวกเขาเป็นญาติแปลกหน้าแต่เพียงเท่านั้น
ทว่าร่างกายของนางกำลังโห่ร้องด้วยความดีใจ หลินเมิ้งหยารู้สึกมีความหวังอย่างบอกไม่ถูก
“จริงหรือ? คุณชายใหญ่จะกลับมาแล้ว? นายหญิง ดีจังเลยเจ้าค่ะ”
ท่ามกลางคนทั้งหมด มีเพียงป๋ายจื่อเท่านั้นที่รู้ว่าหลินหนานเซิงมีความสำคัญกับหลินเมิ้งหยาเช่นไร
แม้คนอื่นจะไม่รู้ที่มาที่ไปแต่เมื่อเห็นนายหญิงดีใจพวกนางก็ดีใจตามไปด้วย
