กพูดคุยกับฮองเฮาเสร็จแล้ว เปิ่นกงจึงจะกลับไป”ตบหลังมือหลินเมิ้งหยาเพื่อปลอบโยนให้นางสบายใจหลงเทียนหยู๋สาวเท้ายาว ๆ เข้ามาหาหลินเมิ้งหยา ก่อนจะพยักหน้าลงให้กับผู้เป็นแม่ฮองเฮาจะต้องไม่ประสงค์ดีอย่างแน่นอน แต่หากคิดจะรังแกหมู่เฟยของเขา นางจะต้องข้ามศพเขาไปก่อนหลินเมิ้งหยาที่หันกลับไปมองอยู่เนือง ๆ เดินออกจากตำหนักฉุนเอินพร้อมกับหลงเทียนหยู๋คนส่วนใหญ่ต่างพากันกังวลแม้แต่หลินเมิ้งหยาเองก็แสดงท่าทางตื่นตระหนกเช่นกันขันทีต่างพาแขกเหรื่อนั่งเกี้ยวออกจากประตูวังนั่งอยู่บนรถม้าของตนเอง หลินเมิ้งหยารู้สึกกังวลเป็นอย่างมากหรือฮองเฮากับไท่จื่อจะสงสัยว่าใครกำลังบงการนาง?เช่นนั้นการขังพระสนมเต๋อเฟยเอาไว้ก็แสดงว่าพวกเขากำลังบีบบังคับนาง?หากเป็นเช่นนั้น ทั้งสองคนก็อ่อนหัดจนเกินไปขณะที่นางกำลังปวดหัวจนแทบระเบิด ผ้าม่านของรถม้าพลันถูกแหวกออก
ไท่จื่อโกรธเกรี้ยว ทั้งที่วางแผนทุกอย่างเป็นอย่างดีแล้ว เหตุใดคุณหนูหวังจึงเหลือเพียงแต่ร่างไร้วิญญาณ
“ตรวจสอบหรือยังว่าศพนิรนามผู้นั้นเป็นใคร?”บนพื้น นอกจากเลือดของคุณหนูหวังแล้ว ยังมีรอยเลือดสีแดงสดเป็นทางยาวของผู้อื่นสิ่งที่น่าสยดสยองยิ่งกว่านั้นคือภายในห้องแห่งนี้ยังมีเศษผิวหนังและเส้นผมของใครบางคน“ในห้องนี้มีเสื้อผ้าที่มิใช่ของคุณหนูหวังอยู่พ่ะย่ะค่ะ หลังจากองครักษ์ได้ตรวจสอบดูแล้ว พบว่า…พบว่าเป็นขององค์หญิงหมิงเยว่แห่งซีฟานพ่ะย่ะค่ะ”องครักษ์รายงาน ร่างของไ
