งจะตกอยู่ในกำมือของหลินเมิ้งหยาเกรงว่า ฮ่องเต้หมิงจะต้องตามราวีหลินเมิ้งหยาไม่ยอมเลิกราอย่างแน่นอนเป็นครั้งแรกที่นางเริ่มให้ความสำคัญกับหลินเมิ้งหยาคิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะเก่งกาจเช่นนี้ ดูเหมือนนางจะดูถูกบุตรสาวสกุลหลินเกินไป“หมู่โฮ้ว ตอนนี้ยังหาตัวฆาตกรไม่พบ หากปล่อยทุกคนไปคงไม่ดีอย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”ไท่จื่ออยากจะลากคอคนร้ายออกมาเสียเดี๋ยวนี้ แต่ฮองเฮากับให้ความสำคัญกับคนส่วนใหญ่มากกว่าหากระหว่างตรวจสอบขังเหล่าราชนิกูลเอาไว้เกรงว่าความหวาดกลัวจะยิ่งทวีคูณ“ไม่มีทางเลือก ทว่า เครือญาติทั้งหมดล้วนอาศัยอยู่ในวังหลวง หากมีเรื่องอันใดก็สามารถตามตัวมาได้”คำพูดของฮองเฮาได้รับความเห็นด้วยจากคนส่วนใหญ่ไท่จื่อไม่มีทางเลือก สุดท้ายต้องน้อมรับคำสั่งแต่โดยดี“เต๋อเฟย เจ้าอยู่ที่นี่ก่อนเถิด พวกเรามิได้เจอกันนานแล้ว เจ้าอยู่รำลึกความรักกับเปิ่นกงก่อนเถิด”อยู่ ๆ ฮองเฮาหันไปทางพระสนมเต๋อเฟย หัวใจของหลินเมิ้งหยาจึงสั่นไหวสั่งให้พระสนมเต๋อเฟยอยู่ที่นี่ ฮองเฮาวางแผนอะไรไว้กันแน่?“เพคะ เฉินเซี่ยน้อบรับพระบัญชา”สีหน้าของพระสนมเต๋อเฟยแสดงให้เห็นความลำบากใจตอนแรก ฮองเฮาเป็นผู้ไล่นางออกจากวัง ทว่า เมื่อเกิดเรื่องนี้ขึ้น ฮองเฮากลับรั้งนางเอาไว้ที่นี่ทันใดนั้น คนที่ชอบประติดประต่อเรื่องราวพลันฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาหรือเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับพระสนมเต๋อเฟย?“หย๋าเอ๋อร์ เจ้ากลับไปกับหยู๋เอ๋อร์ก่อนเถิด หลังจา