ินเมิ้งหยาจึงสั่นไหวสั่งให้พระสนมเต๋อเฟยอยู่ที่นี่ ฮองเฮาวางแผนอะไรไว้กันแน่?“เพคะ เฉินเซี่ยน้อบรับพระบัญชา”สีหน้าของพระสนมเต๋อเฟยแสดงให้เห็นความลำบากใจตอนแรก ฮองเฮาเป็นผู้ไล่นางออกจากวัง ทว่า เมื่อเกิดเรื่องนี้ขึ้น ฮองเฮากลับรั้งนางเอาไว้ที่นี่ทันใดนั้น คนที่ชอบประติดประต่อเรื่องราวพลันฉุกคิดบางอย่างขึ้นมาหรือเรื่องนี้จะเกี่ยวข้องกับพระสนมเต๋อเฟย?“หย๋าเอ๋อร์ เจ้ากลับไปกับหยู๋เอ๋อร์ก่อนเถิด หลังจากพูดคุยกับฮองเฮาเสร็จแล้ว เปิ่นกงจึงจะกลับไป”ตบหลังมือหลินเมิ้งหยาเพื่อปลอบโยนให้นางสบายใจหลงเทียนหยู๋สาวเท้ายาว ๆ เข้ามาหาหลินเมิ้งหยา ก่อนจะพยักหน้าลงให้กับผู้เป็นแม่ฮองเฮาจะต้องไม่ประสงค์ดีอย่างแน่นอน แต่หากคิดจะรังแกหมู่เฟยของเขา นางจะต้องข้ามศพเขาไปก่อนหลินเมิ้งหยาที่หันกลับไปมองอยู่เนือง ๆ เดินออกจากตำหนักฉุนเอินพร้อมกับหลงเทียนหยู๋คนส่วนใหญ่ต่างพากันกังวลแม้แต่หลินเมิ้งหยาเองก็แสดงท่าทางตื่นตระหนกเช่นกันขันทีต่างพาแขกเหรื่อนั่งเกี้ยวออกจากประตูวังนั่งอยู่บนรถม้าของตนเอง หลินเมิ้งหยารู้สึกกังวลเป็นอย่างมากหรือฮองเฮากับไท่จื่อจะสงสัยว่าใครกำลังบงการนาง?เช่นนั้นการขังพระสนมเต๋อเฟยเอาไว้ก็แสดงว่าพวกเขากำลังบีบบังคับนาง?หากเป็นเช่นนั้น ทั้งสองคนก็อ่อนหัดจนเกินไปขณะที่นางกำลังปวดหัวจนแทบระเบิด ผ้าม่านของรถม้าพลันถูกแหวกออก
ยังไม่ทันจะย่ำกรายผ่านธรณีประตู กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งโชยออกมาเตะจม
