ี่สังเกตเห็นความผิดปกติของหลินเมิ้งหยาแม้ใบหน้าจะถูกแต่งแต้มเป็นอย่างดี แต่ก็ไม่อาจปกปิดสีหน้าขาวซีดของนางได้ภายในห้องโถงแห่งนี้มีคนตกใจกลัวจนหน้าขาวซีดมากมาย แต่หลินเมิ้งหยาหาใช่คนขี้ขลาดไม่ตกลงเกิดเรื่องอะไรขึ้นกันแน่?“จะเป็นองค์หญิงหมิงเยว่หรือไม่นั้น เปิ่นกงจะหาคำอธิบายให้กับฮ่องเต้หมิงเอง ตอนนี้ดึกมากแล้ว แยกย้ายกันเถิด”ฮองเฮามีคำตอบอยู่ในใจแล้วคิดไม่ถึงเลยว่าชีวิตของลูกชายและลูกสาวฮ่องเต้หมิงจะตกอยู่ในกำมือของหลินเมิ้งหยาเกรงว่า ฮ่องเต้หมิงจะต้องตามราวีหลินเมิ้งหยาไม่ยอมเลิกราอย่างแน่นอนเป็นครั้งแรกที่นางเริ่มให้ความสำคัญกับหลินเมิ้งหยาคิดไม่ถึงเลยว่าหลินเมิ้งหยาจะเก่งกาจเช่นนี้ ดูเหมือนนางจะดูถูกบุตรสาวสกุลหลินเกินไป“หมู่โฮ้ว ตอนนี้ยังหาตัวฆาตกรไม่พบ หากปล่อยทุกคนไปคงไม่ดีอย่างแน่นอนพ่ะย่ะค่ะ”ไท่จื่ออยากจะลากคอคนร้ายออกมาเสียเดี๋ยวนี้ แต่ฮองเฮากับให้ความสำคัญกับคนส่วนใหญ่มากกว่าหากระหว่างตรวจสอบขังเหล่าราชนิกูลเอาไว้เกรงว่าความหวาดกลัวจะยิ่งทวีคูณ“ไม่มีทางเลือก ทว่า เครือญาติทั้งหมดล้วนอาศัยอยู่ในวังหลวง หากมีเรื่องอันใดก็สามารถตามตัวมาได้”คำพูดของฮองเฮาได้รับความเห็นด้วยจากคนส่วนใหญ่ไท่จื่อไม่มีทางเลือก สุดท้ายต้องน้อมรับคำสั่งแต่โดยดี“เต๋อเฟย เจ้าอยู่ที่นี่ก่อนเถิด พวกเรามิได้เจอกันนานแล้ว เจ้าอยู่รำลึกความรักกับเปิ่นกงก่อนเถิด”อยู่ ๆ ฮองเฮาหันไปทางพระสนมเต๋อเฟย หัวใจของหล
