เสียออกมาแม้นางอยากจะกำจัดหลงเทียนอวี้มากแค่ไหนแต่ตอนนี้ยังมิใช่โอกาสดีที่จะลงมือ“ฮึ ต่อให้เป็นเช่นนั้น ข้าก็ไม่มีวันปล่อยให้เขาหนีรอดได้ เมื่อถึงเวลานั้นข้าจะสร้างหลักฐานเท็จขึ้นมาและเขาจะต้องเผชิญหน้ากับความตาย”ไท่จื่อยังไม่รู้ว่าตนเองกำลังคิดผิด“หลักฐาน? เจ้าอุตส่าห์คิดออกมาได้ หลงเทียนอวี้มีทหารคอยหนุนหลัง แต่เพราะเขาแอบทำอยู่ลับๆ ดังนั้นจึงไม่ดึงดูดสายตาของใคร ไม่เพียงเท่านั้น เจ้าตระกูลเจียงเป็นถึงขุนนางสามรัชสมัย เขาเป็นปู่ของหลงเทียนอวี้ มีเส้นสายมากมาย แม้สกุลหลินจะตามมาทีหลัง แต่เจ้าลองดูสิว่ามีแม่ทัพคนไหนบ้างที่ไม่ภักดีต่อสกุลหลิน หากเจ้าคิดจะกำจัดทั้งสองตระกูลนี้ คงต้องรอให้ฟ้าถล่มดินทลายลงมาก่อน!”ฮองเฮาระเบิดอารมณ์โกรธเกรี้ยวออกมา แก้วชาบนโต๊ะถูกขว้างลงบนพื้นจนแหลกละเอียดเมื่อเห็นเศษแก้วที่แหลกเป็นผุยผง ไท่จื่อก็ไร้ซึ่งความหยิ่งผยองอีกต่อไปเขาก้มหน้าคุกเข่าลง ยอมรับคำตำหนิจากฮองเฮาแต่โดยดี“ข้าสั่งให้เจ้าไปเชื่อมความสัมพันธ์กับสองตระกูลเพื่อแผ่ขยายอำนาจ แต่เจ้าทำอะไรลงไป? เพื่อพวกผู้หญิงแล้วเจ้ากลับเข้าไปต่อกรกับพวกเขาไม่หยุดหย่อน หมิงเยว่เป็นองค์หญิงแห่งซีฟาน เจ้ารู้ได้อย่างไรว่านางจะไม่กลายมาเป็นหนอนบ่อนไส้ในราชสำนักของเราและแสวงหาผลประโยชนให้กับซีฟาน!”นับตั้งแต่ครั้งแรกที่เห็นหมิงเยว่ ฮองเฮารู้ได้ทันทีว่านางมิใช่คนอ่อนโยนอ่อนหวานดั่งเปลือกนอกผลปรากฏว่าหลังจากกลับมาจา
