ต่หลงเทียนอวี้ก็ต้องได้รับโทษอยู่ดี เมื่อถึงเวลานั้นข้าก็จะสามารถจัดการองค์ชายไร้ความสามารถได้ทุกเมื่อ หมู่โฮ่วลองตรองดูเถิดว่า ยามนั้นหลงเทียนอวี้จะยังสามารถเป็นศัตรูตัวฉกาจของข้าได้หรือไม่”ไท่จื่อเสนอแผนการลับของตนเองออกมาทั้งยังแสดงสีหน้าภาคภูมิใจตลอดหลายปีที่ผ่านมาฮองเฮาไม่เคยชื่นชมเขาเลยดังนั้นเขาจึงอยากแสดงความสามารถให้ฮองเฮาได้ชื่นชมบ้าง“ข้าขอถามเจ้าหน่อยว่าหลงเทียนอวี้จะรู้วันเกิดของเจ้าได้อย่างไร?”ฮองเฮามองดูไท่จื่อก่อนจะพูดปัญหาหนึ่งออกมาไท่จื่อมีคำตอบในใจอยู่แล้วดังนั้นจึงรีบตอบกลับทันควัน“หลงเทียนอวี้เป็นองค์ชาย เคยถูกเลี้ยงดูเติบโตมาด้วยกันกับข้า ดังนั้นเขาต้องรู้วันเกิดของข้าอย่างแน่นอน พระสนมเต๋อเฟยเองก็เป็นพระสนมคนหนึ่ง ดังนั้นนางจึงรู้วันเกิดของข้าเป็นแน่ การจะรู้เรื่องนี้ไม่ยากเลย”ทว่าฮองเฮากลับยกยิ้มเย็นชา“เจ้าได้รู้วันเกิดของเจ้าเมื่อตอนที่ก้าวเข้าสู่วัยผู้ใหญ่ อีกทั้งตอนนั้นเจ้ากับหลงเทียนอวี้ยังกลายเป็นคนแปลกหน้าต่อกันไปแล้ว เรื่องนี้ทุกคนต่างรู้ดี ข้าคลอดเจ้าที่ตำหนักลู่หยาง ตอนนั้นนอกจากเสด็จพ่อของเจ้าแล้วก็ไม่มีใครรู้เรื่องนี้ หลงเทียนอวี้เป็นองค์ชาย แน่นอนว่าย่อมมีกระทบกระทั่งกันบ้าง แต่เรื่องนี้เป็นเรื่องใหญ่จะต้องตรวจสอบหลายด้านจึงจะสามารถลงโทษเขาได้ เจ้าคิดหรือว่าแผนการไร้สมองของเจ้าจะปิดบังทุกคนได้?”ฮองเฮาโกรธมาก เจ้าโง่คนนี้กลับออกอุบายที่มีแต่เสียกับ
