บมา เธอตบไหล่เบา ๆ พร้อมเดินนำ
ลั่วเสวี่ยนย่อมไม่เข้าใจความรู้สึกของคนที่มีชีวิตถึงสองชาติอย่างซูเฉิน สำหรับเขา นิกายเทียนเต๋าคือบ้าน คือสถานที่ที่เขาจะปกป้องแม้ต้องแลกด้วยชีวิต!
“ครับ!”
ซูเฉินยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะเหินร่างตามลั่วเสวี่ยนมุ่งหน้าสู่ยอดเขาเทียนเต๋า
ยอดเขาเทียนเต๋านั้นสูงตระหง่านทะลุเมฆา เป็นยอดเขาหลักในเก้ายอดเขา รับพลังลมปราณจากดวงดาราบนฟ้า และพลังจากเส้นลมปราณใต้พิภพ เรียกได้ว่าเป็นดินแดนศักดิ์สิทธิ์โดยแท้
เมื่อทั้งสองเหยียบยืนบนยอดเขา ข้ามสะพานหินขาวที่ทอดยาวในม่านเมฆหมอก วิหารโบราณก็ปรากฏต่อสายตา
โฮกก! โฮกก!
เสียงคำรามดั่งฟ้าผ่าดังสนั่นสองสาย ทำให้ผู้คนสะท้านในใจ
เบื้องหน้าวิหาร มีสิงโตขนาดมหึมา สองตัว หนึ่งดำ หนึ่งขาว สูงกว่าหลายสิบจั้ง แผ่รังสีอำนาจน่าเกรงขาม ดวงตาคมกริบของมันจับจ้องมายังซูเฉินทันที
“ไม่ต้องกลัว พวกมันคือจ้าวดำขาว สัตว์อารักษ์แห่งนิกายเทียนเต๋าของเรา! พวกมันถูกปราบโดยผู้นำนิกัยรุ่นที่เก้า และรับหน้าที่ปกป้องนิกายมานับแต่นั้น”
ลั่วเสวี่ยนกล่าวพร้อมยืนกั้นซูเฉิน แล้วโค้งคำนับพลางกล่าวว่า “จ้าวดำขาว นี่คือซูเฉิน ศิษย์ใหม่ของข้า ข้านำเขามาพบผู้นำนิกายในว
