คัญ“น่าจะไม่มีเรื่องอะไรต้องทำ แต่ถ้าหากมี ข้าจะบอกเจ้าก่อน”หลินเมิ้งหยารู้สึกดีใจเป็นอย่างมาก นางหยักยิ้มกว้าง“เช่นนั้พวกเราสัญญากันแล้วนะเพคะ มาเถิด เกี่ยวก้อยกัน”ใช้นิ้วก้อยของตนเองเกี่ยวกับนิ้วก้อยของหลงเทียนอวี้ก่อนจะใช้นิ้วหัวแม่มือประทับกัน แม้จะไม่รู้ว่าสิ่งที่หลินเมิ้งหยาทำคืออะไร แต่หลงเทียนอวี้สัมผัสได้ว่าจะต้องเป็นการทำสัญญาอย่างแน่นอน“อืม”หัวใจเปี่ยมไปด้วยความหวัง นางคิดจะทำอะไรให้เขาประหลาดใจกันนะ?การตระเตรียมงานเลี้ยงสำเร็จไปได้ด้วยดี หลินเมิ้งหยาตกแต่งสถานที่งานเลี้ยงของฝ่ายชายกับฝ่ายหญิงไม่เหมือนกันทางฝั่งของฝ่ายชาย หลินเมิ้งหยาจัดฉากเป็นทางน้ำคดเคี้ยวที่ตำหนักฉินหวู่ของหลงเทียนอวี้โรยหินกรวดแม่น้ำเสมือนงูเลื้อย แม้จะไม่ยาวมาก แต่ถึงกระนั้นนางได้เตรียมเรือบรรทุกดอกไม้เอาไว้หลายลำเมื่อถึงเวลา คนใช้ที่ถูกเตรียมเอาไว้สำหรับงานนี้โดยเฉพาะจะอยู่ที่อีกฝั่งและวางคำใบ้ปริศนาลงบนเรือทางฝั่งของฝ่ายหญิง นางใช้โคมไฟในการทายปริศนาทั้งไฟที่มืดและสว่าง ส่งความรู้สึกเสมือนขี่ม้าชมดอกไม้ สวยสดงดงามเป็นอย่างยิ่งแขกเหรื่อจะได้ชมดอกไม้ในช่วงเวลากลางวัน เมื่อตกกลางคืน ทุกคนจะสวมหน้ากาก เปลี่ยนเสื้อผ้า ก่อนจะเข้าไปเล่นเกมในสวนของแต่ละฝั่งตอนกลางคืน โคมไฟถูกประดับประดาอย่างสวยงามเหมือนอยู่บนสวรรค์ในตำหนักหลิวซินแม้แต่สาวใช้ทั้งสี่ยังอดนึกสนุกไม่ได้หากมิใช่เพราะหลินเมิ้งหยาออกคำสั่งเอาไว้
