้องการอธิบาย ทว่า สายตาอาฆาตมาดร้ายของไท่จื่อกลับทำให้นางตื่นตระหนกโลหิตสีแดงไหลจรดปลายดาบแล้วหยดลงบนพื้นสีหน้าของไท่จื่อแฝงไว้ซึ่งความโหดเหี้ยมอำมหิตหากมิใช่เพราะคนที่อยู่ตรงนี้ล้วนเป็นคุณชายคุณหนู เขาคงฆ่าให้ตายจนหมดสิ้นด้านหลังผ้าม่านควรจะเป็นหลงเทียนอวี้และหมิงเยว่ แต่คิดไม่ถึงเลยว่าจะกลายเป็นคนสนิทของเขากับยามเฝ้าหน้าประตูอีกทั้ง เขายังเป็นผู้นำทุกคนมาดูละครฉากนี้เองกับมือ แล้วแบบนี้จะไม่ให้เขาโกรธได้อย่างไรสายตาเย็นชา พยายามปกปิดความโกรธของตนเองทว่า เขาหันไปสบตากับดวงตาสีดำคู่หนึ่งหรือว่าหลินเมิ้งหยาจะเป็นคนจัดการเรื่องทั้งหมดนี้?ไท่จื่อครุ่นคิด ก่อนจะปฏิเสธความคิดของตนเองเป็นไปไม่ได้ หลินเมิ้งหยาไม่รู้จักคนในจวนของเขา แม้นางอยากจะแก้แค้นเขา แต่ก็ไม่มีทางทำเช่นนี้ได้อย่างแน่นอนอย่างน้อย คนที่ทำเรื่องพวกนี้จะต้องเป็นคนที่คุ้นเคยกับตนในจวนของเขาเป็นอย่างดีสายตาฉงน หันมองทางหลงเทียนอวี้และกลุ่มคนเหล่านั้น กวาดสายตามองทุกคน สุดท้ายจับจ้องที่ชายารองตู๋กูที่กำลังส่งเสียงร้องไห้ครุ่นคิด บางทีท่าทางตื่นตระหนกของนางเมื่อครู่ อาจเพราะได้เห็นว่าเป็นฮูหยินอันใช่หรือไม่?หากนางเป็นคนทำ แล้วเหตุใดนางจึงต้องปิดบังใบหน้าของฮูหยินอัน?ตกลงใครทำเรื่องนี้กันแน่“เข้ามา นำศพเจ้าพวกไร้ยางอายสองคนนี้ออกไปทิ้งให้หมากิน”
“คือว่า…ข้าเองก็เรียนมานิดหน่อยอย่างไม่ตั้งใจเจ้าค่ะ”
ป๋ายซูหยักยิ้มถ่อมตัว เมื่อถ
