น้าและน้ำเสียงสงบนิ่ง แต่กลับน่าเชื่อถือฮูหยินเยว่ยังคิดจะตอบโต้ แต่ป๋ายซ่าวเร็วกว่ามาก เงื้อมือแล้วตบลงไปอีกครั้ง“สวรรค์โปรด ไม่มีเหตุผล ข้ารู้อยู่แล้วว่าพวกเจ้าต้องการกลั่นแกล้งข้า”ฮูหยินเยว่ทรุดตัวลงกับพื้นแล้วร้องไห้ร้องประณามเสียงดัง“หากยังไม่หยุด ข้าจะส่งให้คนตัดลิ้นของเจ้า ป๋ายซู”นางพยักหน้าลงเป็นสัญญาณ ป๋ายซูเข้าไปหยุดอยู่ตรงหน้าฮูหยินเยว่ มือทั้งสองข้างเข้าไปกดจุดทั้งแปดของนาง“นายหญิง ตัดเลยหรือไม่เจ้าคะ? ”มือเรียวสวยง้างปากของฮูหยินเยว่ ป๋ายซูหยิบมีดออกมาหลินเมิ้งหยาหันหน้าไปมองฮูหยินเยว่ สายตาเสมือนกำลังมองสัตว์ที่กำลังจะตาย“หากนางยังไม่หยุด เจ้าตัดได้เลย”“เจ้าค่ะ”ป๋ายซูคลายจุดทั้งแปด แต่คราวนี้ฮูหยินเยว่มิกล้าส่งเสียงใด ๆ อีก“ท่านลุงเยว่ ข้าได้ปรึกษากับผู้อาวุโสของตระกูลแล้ว ข้าจะฝังร่างของพี่เยว่ถิงในสุสานและนำป้ายวิญญาณของนางไปไว้ที่สุสานบรรพชนของสกุลหลิน โดยใช้ชื่อภรรยาของพี่ชาย”เมื่อได้ยินข่าวนี้ หยดน้ำตาพรั่งพรูออกจากดวงตาของใต้เท้าเยว่มากกว่าเก่าตอนนี้เขารู้สึกขอบคุณสกุลหลินทุกคนคิดไม่ถึงเลยว่าลูกสาวผู้น่าสงสารของเขาจะทำตามความปรารถนาสุดท้ายได้สำเร็จ“ถิงเอ๋อร์ ได้ยินแล้วใช่หรือไม่? ในที่สุดความปรารถนาของเจ้าก็สำเร็จ ตอนนี้เจ้าได้ชื่อว่าเป็นภรรยาของหนานเซิงแล้วนะ”เสียงร่ำไห้ของไต้เท้าเยว่ทำให้หัวใจของหลินเมิ้งหยารู้สึกเจ็บปวดมองดูเยว่ฉีที่ร้องไห้เสมือนเจ้าแม่แห่งหย
