่เยว่ถิงไปอยู่นอกเมือง คุณหนูรองไม่ยอมจึงตามไปด้วย ตอนนี้ใกล้จะเดินทางถึงแถบชนบทแล้ว”อะไรนะ? หลินเมิ้งหยาโกรธเกรี้ยว นางกล้าบุกรุกบ้านคนอื่นแล้วกระทำการอุกอาจเช่นนี้เชียวหรือทำร้ายพี่สาวแท้ๆ ของตนเองยังมิพอ แต่นี่ยังคิดทำร้ายพี่เยว่ถิงอีก“พวกเราเองก็ไปกันเถิด เสี่ยวอวี้ เจ้านำทางไปเดี๋ยวนี้”ตอนนี้นางไม่สนแม้กระทั่งสายฝนที่กำลังโปรยปรายหลินจงอวี้ขี่ม้านำทาง ชิงหูขับรถม้าพาพวกหลินเมิ้งหยาไปยังแถบชนบทได้โปรด…อย่าได้เกิดเรื่องอันใดเลยระหว่างทาง คนที่หลินจงอวี้ส่งไปสะกดรอยตามกลับมาแจ้งข่าวเป็นระยะๆสกุลเยว่ยังมีบ้านแถบชนบทอีกหนึ่งหลัง แต่คนคนนั้นกลับเอ่ยว่ารถม้าที่พี่เยว่ถิงและเยว่ฉีนั่งไปจอดลงที่บ้านแถบชนบทหลังนั้นแล้วกลับออกไปเพียงลำพังดูเหมือนจะอยากทิ้งพวกนางเอาไว้ที่นั่นอย่างนั้นสินะความกังวลก่อตัวในหัวใจของหลินเมิ้งหยามากขึ้นเรื่อย ๆรถม้าแล่นไปถึงบ้านแถบชนบทของสกุลเยว่อย่างรวดเร็วประตูใหญ่ปิดสนิท หลินเมิ้งหยาไม่สนใจอะไรมาก สั่งให้คนพังประตูเข้าไปหลินจงอวี้กับชิงหูสบตากัน ยกขาขึ้นแล้วถีบประตูบานนั้นภายในบ้านหลังนั้นไร้ซึ่งผู้คน“ท่านพี่! ท่านพี่! ท่านแม่ปล่อยข้า! ข้าจะไปช่วยท่านพี่ ข้าจะไปช่วยท่านพี่! ”อยู่ ๆ เสียงร้องของเยว่ฉีพลันดังขึ้นจากภายในหลินเมิ้งหยาสาวเท้าเข้าไปอย่างรวดเร็ว แต่กลับได้ยินเสียงตบหนึ่งฉาด“ไร้สาระ! นังเด็กหน้าไม่อายคนนั้นมิได้เกี่ยวข้องอะไรกับข้าอีกต่อไปแล้ว นางม
