ของหลินเมิ้งหยาหยักยิ้มมีเลศนัยน์ชิงหูรู้สึกสนใจขึ้นมาทันที ดวงตาเปล่งประกายจ้องมองทางหลินเมิ้งหยา“เจ้าเด็กน้อย นี่เจ้าคิดจะวางแผนไปกลั่นแกล้งคนอื่นอีกแล้วอย่างนั้นหรือ? ”เขาชอบท่าทางชั่วร้ายของหลินเมิ้งหยาในขณะนี้เหลือเกิน ท่าทางหื่นกระหายของนาง เสมือนคนที่คิดหาวิธีแก้แค้นผู้อื่นอยู่“ไม่นานเจ้าก็จะรู้”ทั้งสองสบตากัน ดวงตาเปล่งประกายทุกครั้งที่แสดงท่าทางเช่นนี้ จะต้องมีคนซวยหัวใจของหลินเมิ้งหยามีลางสังหรณ์บางอย่างคิดวนไปวนมา แต่ยังคิดไม่ออกทุกคนล้วนพูดว่าคุณหนูใหญ่สกุลซูเป็นเพื่อนรักของฮองเฮาแต่ตอนนี้คนที่อยู่ใกล้กับฮองเฮาคนนั้นกลับเป็นคุณหนูรองสกุลซูหรือฮองเฮาที่ฉลาดหลักแหลมจะมองเรื่องนี้ไม่ออก?เรื่องนี้แปลกประหลาดยิ่งนักหากนางสมรู้ร่วมคิดกับฮองเฮาจริง ๆ แล้วล่ะก็ แม้แต่เรื่องที่พี่เยว่ถิงถูกข่มขืนก็จะถูกคลี่คลายส่วนพี่ชาย เฮ้อ นางยังไม่รู้จะบอกเขาอย่างไรดีปวดหัวจังเลย หากพี่ชายรู้ความจริง เขาจะต้องเอาเรื่องจนถึงที่สุดอย่างแน่นอน“เมื่อครู่เจ้ายังยิ้มเหมือนจิ้งจอกเจ้าเล่ห์อยู่เลย เหตุใดจึงทำหน้าตาเหมือนคนกำลังทรมานเช่นนั้นเล่า?”ดวงตาคู่งามมองเด็กน้อยตรงหน้าด้วยความเจ็บปวด เขาไม่อยากให้หญิงสาวตรงหน้าเสียใจแม้แต่นิดเดียว“ข้ากำลังคิดว่าจะพูดกับท่านพี่เรื่องนี้อย่างไรดี ได้ยินท่านลุงเยว่บอกว่าอีกหนึ่งเดือนพี่ชายก็จะกลับมาที่เมืองหลวงแล้ว หากท่านพี่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับพี่เยว่ถิงแล้วล
