่ะก็ ไม่รู้ว่าเขาจะทำอะไรลงไปบ้าง”เรื่องนี้ถูกเล่าขานไปทั่วทั้งเมืองหลวงหากมิใช่เพราะนางกำชับทุกคนในจวนเอาไว้ว่าห้ามมิให้เข้าไปรบกวนพี่เยว่ถิงแล้วล่ะก็เกรงว่าป่านนี้พี่เยว่ถิงคงฆ่าตัวตายไปนานแล้ว“แต่ข้าได้ยินมาว่าพี่ชายของเจ้าออกรบมานานหลายปีแล้ว อุปนิสัยสุขุมรอบคอบ เจ้ายังสงบนิ่งเทียบเขาไม่ได้เลยด้วยซ้ำ ข้าเชื่อว่าเขาจะต้องไม่ทำเรื่องที่ไม่ดีอย่างแน่นอน”การตายของหูลู่หนานเสมือนการแก้แค้นให้กับพี่เยว่ถิงแต่หลินเมิ้งหยารู้ดี เรื่องนี้จะต้องเกี่ยวข้องกับไท่จื่อ ฮองเฮาและฮูหยินเยว่อย่างแน่นอนคนกลุ่มนี้มักจะวางแผนทำร้ายนาง ทำร้ายหลงเทียนอวี้ ซ้ำยังทำร้ายพี่เยว่ถิงดังนั้น นางจะไม่มีวันปล่อยพวกเขาไปนางจะทำให้พวกเขาต้องชดใช้“หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น จริงสิ เจ้าเป็นคนออกแบบร้านฝูหรงโหลวเองอย่างนั้นหรือ?”คิดไม่ถึงเลยว่าชิงหูจะมีความสามารถเช่นนี้ นางคงประเมินเขาต่ำไปสินะคนที่ถูกชมรีบยืดอกชูคอหางของเขาแทบจะชี้ขึ้นฟ้า แสดงท่าทางประหนึ่งต้องการให้นางรีบชมเขาอีก“แน่นอน มั่วหราน ชิงหลี รีบมาคำนับเจ้านายคนใหม่ของพวกเจ้า นับตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าเด็กน้อยคนนี้คือเจ้านายคนใหม่แห่งฝูหรงโหลว!”ชิงหูสนใจเป็นอย่างมาก เอ่ยเพียงไม่กี่ประโยค ก่อนจะยกร้านฝูหรงโหลวให้กับนางยังไม่ทันจะสิ้นเสียง หนึ่งชายหนึ่งหญิงเดินเข้ามาในห้องแม้ฝ่ายชายจะหน้าตาธรรมดา แต่กลับมีความเป็นผู้ใหญ่และสุขุม ส่วนหญิงสาวงดงามโดดเด่น ใ