ค์ชายรองและเกิดมีปากมีเสียงกันด้วยเรื่องที่เกิดขึ้นกับพี่เยว่ถิง แต่ถึงกระนั้นหม่อมฉันก็มิได้ประทุษร้ายเขาแต่อย่างใด หม่อมฉันเพียงแต่พลั้งมือออกชกไปที่ริมฝีปากของเขา แต่ด้วยร่างกายกำยำขององค์ชายรอง หม่อมฉันจึงมิอาจทำได้สำเร็จ”แน่นอนว่าหูลู่หนานปฏิบัติไม่ดีต่อเยว่ถิงก่อนดังนั้นคำพูดของหลินเมิ้งหยาจึงน่าเชื่อถือ“อีกอย่าง องค์ชายรองมีฝีมือในการต่อสู้ รูปร่างสูงใหญ่ กว่าหม่อมฉันจะชกเขาได้ก็ต้องกระโดดจึงจะถึง ไท่จื่อลองตรองดูเถิดว่าหม่อมฉันที่มีร่างกายบอบบางเช่นนี้จะเอาชนะองค์ชายรองได้อย่างไร?”หยักยิ้มขึ้นที่มุมปาก หลินเมิ้งหยาเอ่ยอ้างเหตุผลแต่ไหนแต่ไรมานางมีชิงหูคอยช่วยเหลืออยู่เสมออันที่จริง คนส่วนใหญ่ล้วนไม่รู้ว่าข้างกายนางมีเขาอยู่ไม่ว่าหลินเมิ้งหยาจะฉลาดมากมายขนาดไหน แต่สุดท้ายแล้วนางเป็นเพียงหญิงสาวบอบบางคนหนึ่งเท่านั้นส่วนหูลู่หนานโหดร้ายขนาดไหน ทุกคนสามารถดูได้จากเรื่องที่เกิดขึ้นกับเยว่ถิงคนทั้งหมดเหลือบมองหลินเมิ้งหยา ก่อนจะส่ายหน้าการที่หญิงสาวร่างเล็กบอบบางสามารถเอาชนะชายหนุ่มร่างกำยำได้ดูจะไม่สมเหตุสมผลเอาเสียเลย“เจ้า…บางที เจ้าอาจจะมีคนคอยช่วยเหลือก็เป็นได้!”ไท่จื่อถูกหลินเมิ้งหยาโต้กลับจนเดือดดาล สีหน้าเปลี่ยนไปตามอารมณ์ใบหน้าเคร่งขรึมเผยความโกรธเกรี้ยวออกมาให้เห็น ก่อนที่จะพยักเผยิบหน้าไปทางหลงเทียนอวี้“เป็นไปไม่ได้ วันนั้นข้ากับหลงเทียนอวี้ร่ำสุรากันตลอดทั้งคืน แม้จะเดิ
