ได้อย่างไร”ความโกรธในหัวใจของไท่จื่อพลุ่งพล่านดั่งเปลวเพลิงโหมกระหน่ำ เขาเป็นผู้คัดเลือกนักเต้นระบำทั้งสามคนนั้นเพื่อมอบให้กับหูลู่หนานเอง แล้วพวกนางจะกลายเป็นนักฆ่าแห่งเถาฮวาอู๋ได้อย่างไร?“หากไท่จื่อไม่เชื่อ เช่นนั้นยกศพมาพิสูจน์ด้วยกันดีหรือไม่เพคะ?”ใบหน้าของหลินเมิ้งหยาประดับไว้ซึ่งรอยยิ้ม ราวกับว่านางกุมทุกสิ่งทุกอย่างไว้ในมือ“ได้ เข้ามา ไปนำศพของพวกนางมาเดี๋ยวนี้”ตอนนี้สถานการณ์เปลี่ยนไปจนเกินกว่าความคาดเดาของไท่จื่อแล้ว เรื่องพวกนี้เหลวไหลเกินไปขณะที่ทหารกำลังจะไปนำร่างของนักเต้นระบำมา อยู่ๆ ด้านนอกกระโจมพลันเกิดเสียงโหวกเหวกโวยวายขึ้น“รายงาน…ทูลไท่จื่อ อยู่ๆ ชายชุดดำสวมหน้ากากจำนวนมากโผล่ออกมาจากป่า ตอนนี้กำลังต่อสู้กับทหารองครักษ์พ่ะย่ะค่ะ”“ว่าอะไรนะ?”ไท่จื่อตกตะลึง ใบหน้าแข็งทื่อเป็นไปได้อย่างไร? ใต้เท้าจางบอกว่าสั่งให้ตรวจสอบความปลอดภัยรอบบริเวณป่าแล้วมิใช่หรือ?เหตุใดจึงมีชายชุดดำปรากฏตัวออกมา?“ทูลไท่จื่อ ชายชุดดำเหล่านั้นมีฝีมือในการต่อสู้ขั้นสูง ตอนนี้ส่งคนไปช่วยทหารองครักษ์แล้ว ไท่จื่อได้โปรดรีบกลับวังเถิดพ่ะย่ะค่ะ เพื่อป้องกันมิให้เกิดอันตราย”ข่าวที่ได้รับรายงานทำให้ไท่จื่อกระวนกระวายเป็นอย่างมาก“ทหารองครักษ์ประจำตระกูลให้เข้าร่วมการต่อสู้กับทหารองครักษ์ ทุกคนจงปกป้องคุ้มครองไท่จื่อให้ดี แยกย้ายกันได้”ในช่วงเวลาคับขัน หลงชิงหานออกคำสั่งเสียงดังทหารองครักษ์ประจำตระกูลล
