ไร้ยางอายเช่นนั้นได้อย่างไร?”อันที่จริงหลินเมิ้งหยาวิเคราะห์จากลักษณะทางพันธุกรรม ไม่ว่าจะมองอย่างไร หูลู่หนานก็ไม่เหมือนฮ่องเต้หมิงเลยแม้แต่น้อยยิ่งไปกว่านั้น ทั้งฮ่องเต้หมิงหรือหูเทียนเป่ยล้วนมิได้ใส่ใจหูลู่หนานจะมีพ่อแท้ๆ ที่ไหนทำเช่นนี้กันเล่า?อีกอย่าง หลินเมิ้งหยายังสังเกตเห็นอีกว่า นับตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องจนกระทั่งตอนนี้ ไม่ว่าฮ่องเต้หมิงหรือหูลู่หนาน ไม่มีใครแสดงท่าทีเสียใจเลยแม้แต่น้อย“ฮ่าฮ่า เจ้านี่ช่างกล้าพูดกล้าเจรจาเสียจริง ถูกต้อง ลู่หนานไม่ใช่ลูกของข้า แต่เป็นลูกชายของพี่ใหญ่ที่ตายไปแล้วของข้า”ลูกชายของพี่ใหญ่ถูกเขาฆ่าตายอย่างลับๆ หมดแล้วมีเพียงเด็กคนนี้ เหตุเพราะยังอยู่ในท้องของมารดา ดังนั้นจึงเล็ดลอดออกมาได้ทว่าตอนนี้เขากลายเป็นศพไปแล้ว น่าขำ แม้แต่ตอนตาย เขาก็ยังคิดว่าตนเองจะสามารถครอบครองซีฟานได้“อันที่จริง แม้หม่อมฉันจะไม่พูด แต่ฮ่องเต้หมิงเองก็คงจะรู้ดีว่าไท่จื่อหาใช่คนที่จะฝากความหวังเอาไว้ได้ เขาเป็นเพียงคนกลับกลอก หาความเชื่อถือมิได้แต่เพียงเท่านั้น”ไท่จื่อมีชื่อเสียงด้านลบเสียเป็นส่วนใหญ่ ส่วนฮ่องเต้หมิงเองก็ใจดำอำมหิต เมื่อลองครุ่นคิดดูแล้ว ไท่จื่อมิใช่คนที่ควรจะร่วมมือทำการใหญ่ด้วยได้“คุณหนูสกุลหลินฉลาดเฉลียวยิ่งนัก”รอยยิ้มผุดขึ้นมาบนหน้าของฮ่องเต้หมิง สายตามองทางนางอย่างชื่นชมเมื่อเทียบกับไท่จื่อแล้ว หญิงสาวตรงหน้าเหมาะที่จะร่วมมือด้วยกว่ามากแต่ต้องดูว่
