หมิงเองก็คงจะรู้ดีว่าไท่จื่อหาใช่คนที่จะฝากความหวังเอาไว้ได้ เขาเป็นเพียงคนกลับกลอก หาความเชื่อถือมิได้แต่เพียงเท่านั้น”ไท่จื่อมีชื่อเสียงด้านลบเสียเป็นส่วนใหญ่ ส่วนฮ่องเต้หมิงเองก็ใจดำอำมหิต เมื่อลองครุ่นคิดดูแล้ว ไท่จื่อมิใช่คนที่ควรจะร่วมมือทำการใหญ่ด้วยได้“คุณหนูสกุลหลินฉลาดเฉลียวยิ่งนัก”รอยยิ้มผุดขึ้นมาบนหน้าของฮ่องเต้หมิง สายตามองทางนางอย่างชื่นชมเมื่อเทียบกับไท่จื่อแล้ว หญิงสาวตรงหน้าเหมาะที่จะร่วมมือด้วยกว่ามากแต่ต้องดูว่านางจะยังมีข้อต่อรองที่มากกว่านี้อีกหรือไม่“ฮ่องเต้หมิงเอ่ยชมเกินไปแล้ว หม่อมฉันเพียงแค่ทำตามคำสั่งของท่านอ๋องอวี้ ต่อให้ข้อเสนอของไท่จื่อจะดีมากสักเพียงไหน แต่เขาไม่มีทางปล่อยเจียงซานไปอย่างแน่นอน ดังนั้นหากฮ่องเต้หมิงต้องการยื่นข้อเสนอ พวกเราเหมาะที่จะเป็นตัวเลือกของพระองค์มากกว่า”คำพูดของหลินเมิ้งหยาทำให้หัวใจของฮ่องเต้หมิงกระตุกเล็กน้อยเปลี่ยนพันธมิตรมิใช่เรื่องใหญ่สำหรับเขา หากใครสามารถให้ผลประโยชน์แก่เขามากกว่า เขาก็พร้อมจะเลือกคนนั้น“สิ่งที่เจ้าพูดออกมานั่นก็ถูก แต่ข้าต้องการเวลาพิจารณาเรื่องนี้ก่อนสักเล็กน้อย”หลินเมิ้งหยาเดาเอาไว้แล้วว่าจะต้องเป็นเช่นนี้ ดังนั้นจึงทำเพียงยิ้ม นางไม่คิดบีบบังคับเขาให้ตัดสินใจตั้งแต่ตอนนี้“เรื่องนี้คงต้องใช้เวลาคิดอีกสักพัก แต่หม่อมฉันยังมีอีกเรื่องต้องการจะถามฮ่องเต้หมิง”หลินเมิ้งหยาสวมใส่เสื้อคลุมสีดำ เตรียมตัวกลับ“
