ี่ยนเป็นระมัดระวัง“ความหมายของเจ้าคือ…”“ฮ่องเต้เพคะ พวกเราอย่าได้พูดจาอ้อมค้อมกันเลย หูลู่หนานหาใช่ลูกในไส้ของพระองค์ไม่ ดังนั้นพระองค์จึงมิได้ใส่ใจกับความตายของเขาเลยแม้แต่น้อย…มิใช่หรือเพคะ?”คำพูดของหลินเมิ้งหยายิ่งทำให้สีหน้าของฮ่องเต้หมิงเผยให้เห็นถึงความประหลาดใจน้อยคนนักจะรู้เรื่องนี้ เหตุใดเด็กคนนี้จึงรู้ได้?“ฮ่องเต้อย่าได้ประหลาดใจไปเลย คำพังเพยกล่าวไว้อย่างถูกต้อง มังกรคลอดลูกมังกร นกคลอดลูกนก ลูกชายของท่านจะเป็นคนต่ำช้าไร้ยางอายเช่นนั้นได้อย่างไร?”อันที่จริงหลินเมิ้งหยาวิเคราะห์จากลักษณะทางพันธุกรรม ไม่ว่าจะมองอย่างไร หูลู่หนานก็ไม่เหมือนฮ่องเต้หมิงเลยแม้แต่น้อยยิ่งไปกว่านั้น ทั้งฮ่องเต้หมิงหรือหูเทียนเป่ยล้วนมิได้ใส่ใจหูลู่หนานจะมีพ่อแท้ๆ ที่ไหนทำเช่นนี้กันเล่า?อีกอย่าง หลินเมิ้งหยายังสังเกตเห็นอีกว่า นับตั้งแต่วันที่เกิดเรื่องจนกระทั่งตอนนี้ ไม่ว่าฮ่องเต้หมิงหรือหูลู่หนาน ไม่มีใครแสดงท่าทีเสียใจเลยแม้แต่น้อย“ฮ่าฮ่า เจ้านี่ช่างกล้าพูดกล้าเจรจาเสียจริง ถูกต้อง ลู่หนานไม่ใช่ลูกของข้า แต่เป็นลูกชายของพี่ใหญ่ที่ตายไปแล้วของข้า”ลูกชายของพี่ใหญ่ถูกเขาฆ่าตายอย่างลับๆ หมดแล้วมีเพียงเด็กคนนี้ เหตุเพราะยังอยู่ในท้องของมารดา ดังนั้นจึงเล็ดลอดออกมาได้ทว่าตอนนี้เขากลายเป็นศพไปแล้ว น่าขำ แม้แต่ตอนตาย เขาก็ยังคิดว่าตนเองจะสามารถครอบครองซีฟานได้“อันที่จริง แม้หม่อมฉันจะไม่พูด แต่ฮ่องเต้
