่อน“ชายาอวี้ใจกล้ายิ่งนัก เช่นนั้นเชิญ”หูเทียนเป่ยคิดไม่ถึงเลยว่าหญิงสาวร่างเล็กผู้นี้จะใจกล้าเยี่ยงชายชาตรีแววตาเผยให้เห็นร่องรอยของความชื่นชม มือผายออกเชื้อเชิญร่างเล็กบอบบางในชุดสีดำเยื้องย่างเข้าไปในกระโจมของฮ่องเต้หมิง ดวงตาของหลงเทียนอวี้เผยให้เห็นความกังวล“ไม่เป็นไรหรอก ข้าว่าชายาของท่านมิใช่คนธรรมดาทั่วไป ไปเถิด ไปดื่มเหล้าที่กระโจมของข้ากัน จะได้ทำให้ร่างกายอบอุ่น”หูเทียนเป่ยหัวเราะแล้วพาหลงเทียนอวี้ออกไป ขณะเดียวกัน ร่างของหลินเมิ้งหยาพลันหายเข้าไปในกระโจมเพียงแหวกผ้าม่านออก กลิ่นเหล้าพวยพุ่งเข้ามาเตะจมูกคิดไม่ถึงเลยว่าหลังจากลูกชายของตนเองตายไปแล้ว ฮ่องเต้หมิงจะยังมีกะจิตกะใจดื่มเหล้าหลินเมิ้งหยายิ่งมั่นใจในทฤษฎีของตนเองกระโจมของฮ่องเต้หมิงหาได้มีหญิงสาวคอยปรนนิบัติไม่ จะมีก็แต่เหล่าชายหนุ่มร่างกำยำเท่านั้นหนังเสือขนาดใหญ่ถูกวางพาดบนโต๊ะตัวยาวฮ่องเต้หมิงสวมใส่ชุดสีดำ นั่งอยู่บนเก้าอี้ มือที่ถือเหล้ายกแก้วขึ้นกระดก“เอ๋? เหตุใดจึงเป็นหญิงสาวร่างเล็กเช่นเจ้าเล่า? ฟู่จวินของเจ้าอยู่ที่ใด?”ประหลาดใจเล็กน้อย เหตุใดจึงเป็นหลินเมิ้งหยาจึงมาหาพบเขาสายตาที่กำลังจ้องมองทางหลินเมิ้งหยาเผยให้เห็นร่องรอยของการดูถูก“คิดไม่ถึงเลยว่าผู้ชายของต้าจิ้นจะไร้ซึ่งความกล้า เสียดายคำชมของอาเป่ยเสียจริง”หลินเมิ้งหยากลับกระตุกยิ้ม ก่อนจะถอดผ้าคลุมสีดำออกนั่งลงยังตำแหน่งของแขก มือเล็กจับขวดเหล้ายกข
