ต่ก็มิส่งความรู้สึกไม่สบายใจมาให้น้ำเสียงจริงใจ จนทำให้รู้สึกอยากฟังหลินเมิ้งหยาหัวเราะ คำพูดเช่นนั้นหาใช่ความจริง ตกลงองค์หญิงหมิงเยว่มีจุดประสงค์อะไรกันแน่?“ป๋ายจี เข้ามาชงชาให้แขก”สาวใช้ทั้งสี่ยืนอยู่ด้านหลังหลินเมิ้งหยา เมื่อเทียบกับสาวใช้ของคนอื่นแล้ว พวกนางเหมือนคุณหนูของตระกูลมากกว่าสายตาขององค์หญิงหมิงเยว่มองสำรวจใบหน้าของสาวใช้ทั้งสี่ หลินเมิ้งหยาพอจะเดาสถานการณ์ได้แล้วที่แท้ก็มาเพราะป๋ายจื่อ“ตอนที่ยังอยู่ซีฟาน ทุกคนล้วนพูดว่านางกำนัลของหม่อมฉันมีความสามารถ แต่เมื่อเทียบกับพระชายาแล้ว หม่อมฉันไม่คิดเห็นเช่นนั้นอีกต่อไปแล้วเพคะ”เบี่ยงเบนความสนใจไปที่สาวใช้ หลินเมิ้งหยาทำเพียงยิ้มหูเทียนเป่ยจอมเจ้าเล่ห์ เขาไม่กล้าพูด ดังนั้นจึงส่งน้องสาวมาเจรจาอย่างนั้นหรือ?“หม่อมฉันได้ยินมาว่าท่านพี่ไม่ยอมเลือกคุณหนูผู้ดีแห่งต้านจิ้น แต่กลับชอบสาวใช้ของพระชายามาก น่าแปลกเหลือเกิน เกรงว่าสายตาของท่านพี่ช่างแหลมคมยิ่งนัก”ดูเหมือนจะพึงพอใจในตัวป๋ายจื่อมาก แต่หลินเมิ้งหยาสงสัยเล็กน้อย เหตุใดครอบครัวนี้จึงไม่เหมือนกัน“องค์หญิงเอ่ยชมเกินไปแล้วเพคะ ป๋ายจื่อเติบโตมาพร้อมกับหม่อมฉัน อีกทั้งยังเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน ดังนั้นหม่อมฉันจึงไม่อาจทนได้หากนางต้องแต่งงานไปอยู่ซีฟาน”พูดไปพูดมา สุดท้ายมาเพียงเพราะอยากได้ป๋ายจื่อไปแต่งงาน“พระชายาพูดถูกแล้วเพคะ เหตุเพราะใช้งานนางมาอย่างเนิ่นนาน ดังนั้นจึงรู้สึกผูก
