ก่อน“ข้าจะไม่ทำร้ายพวกเจ้า เหตุเพราะข้าไม่อยากพังทลายท้องฟ้า ข้าจะทำเป็นไม่รู้เห็นเรื่องที่เกิดขึ้นในวันนี้ พวกเจ้าเองก็ควรทำเช่นนั้นเพื่อตัวของพวกเจ้าเอง”คนกุมอำนาจกลับกลายเป็นหลินเมิ้งหยาอีกครั้ง แต่ถึงกระนั้นนางก็ไม่คิดทำเรื่องน่าตื่นตระหนกใด ๆฆ่าพวกเขาตอนนี้ เป็นเพียงการแก้ปัญหาระยะสั้น แต่จะมีผลตามมาในระยะยาวยิ่งไปกว่านั้น พวกเขาล้วนมีเชื้อสายกษัตริย์ นางควรเก็บไพ่ตายเอาไว้ในมือ หลินเมิ้งหยายังมิอยากปล่อยให้ปลาตายในข้อง“คิดไม่ถึงเลยว่าข้าจะพ่ายแพ้ให้กับเจ้าอีกครั้ง”สีหน้าเคร่งขรึม สายตาอาฆาตจับจ้องมองทางหญิงสาวตรงหน้า เป็นเพราะนาง แผนการที่ลำบากตรากตรำวางมาตลอดสิบกว่าปีจึงถูกนางกุมเอาไว้เหตุใดเขาจึงมิอาจต่อกรชนะนางได้“เดี๋ยวเจ้าก็ชิน”หยักยิ้มเล็กน้อย ทว่าคำพูดเพียงสั้นๆ กลับทำให้เขาอยากฆ่านางให้ตาย
ใบหน้ายังคงประดับไว้ซึ่งรอยยิ้ม ชายาตู๋กูส่งสัญญาณผ่านทางสายตาให้นำตัวหลินเมิ้งหยาออกไป
“สตรีผู้นี้เจ้าเล่ห์ยิ่งนัก ชายารองมิกลัวว่านางจะหนีไปได้ทันทีที่ออกจากกระโจมกระนั้นหรือ?”คิดไม่ถึงเลยว่าหูลู่หนานจะบีบแขนของหลินเมิ้งหยาท่าทางของเขาไม่เหมือนคนที่กำลังเข้ามาช่วยเหลือ“โอ้ว? ที่แท้องค์ชายรองก็มีเรื่องค้างคาใจกับพระชายาอย่างนั้นหรือเพคะ? ในเมื่อทุกคนรู้จักกันดีอยู่แล้ว เช่นนั้นนั่งลงคุยกันก่อนดีหรือไม่?”ชายาตู๋กูเป็นคนฉลาด เพียงมองปราดเดียวก็รู้ได้ทันทีว่าองค์ชายรองแห่งซีฟานมีเป้าห