ิไท่จื่อเป็นอย่างมากไท่จื่อชักสายตากลับจากเรือนร่างของหลินเมิ้งหยายิ่งได้เห็นความงามของชายาอวี้ เขายิ่งรู้สึกว่าเจ้าคนไร้ประโยชน์อย่างหลงเทียนอวี้ไม่เหมาะสมที่จะได้ครอบครองนางทว่า ก็ยังพยายามสะกดกลั้นความรู้สึกของตนเองเอาไว้“รางวัล? หากองค์ชายรองไม่พูด ข้าก็คงลืมไปแล้ว เข้ามา นำรางวัลเข้ามา”มีคนรีบเข้าไปนำกล่องทองคำฝังหยกเข้ามา หลินเมิ้งหยามองดูด้วยความประหลาดใจ ขนาดกล่องยังดูมีราคามากขนาดนี้ เกรงว่าของข้างในคงมีราคามิแพ้กัน“นี่คือไข่มุกหายากที่ทางตงไฮ่นำมาถวายเป็นเครื่องราชบรรณาการเมื่อปีที่แล้ว ทุกคนลองเชยชมดูเถิด”ไท่จื่อสั่งให้เปิดกล่อง พวกเขาได้เห็นไข่มุกเม็ดใหญ่ส่องประกายสวยงามอยู่ภายใน“ใหญ่โตอะไรขนาดนี้”“เพียงแค่เม็ดเดียว ราคาก็มิอาจประเมินได้”ทุกคนร้องออกมาด้วยความตกใจของชิ้นนี้เป็นของหายาก แน่นอนว่าคนธรรมดามิเคยเห็นมาก่อนหลินเมิ้งหยาทำเพียงชำเลืองมอง ไม่เห็นจะน่าสนใจตรงไหนแม้ไข่มุกเช่นนี้จะไม่อาจพบเห็นได้บ่อยนัก แต่การใช้งานก็ยากยิ่ง ไข่มุกที่ใหญ่ขนาดนี้ หากนำมาประดับคงมิวายเหนื่อยตายอย่างแน่นอน“เจ้าชอบหรือไม่?”เมื่อเห็นท่าทางไม่แยแสของหลินเมิ้งหยา หลงเทียนอวี้ก็รู้สึกประหลาดใจปกติสตรีทั่วไปล้วนชอบของหายากพวกนี้ ทว่าชายาของเขากลับมิได้รู้สึกสนอกสนใจเลยแม้แต่น้อย“หม่อมฉันกลับรู้สึกว่าหมาน้อยและแมวน้อยน่ารักกว่าของชิ้นนี้อีกเพคะ ได้มาแล้วจะเอาไปทำอะไรได้ เอาไปโอ้อวดชาวบ้านหรื
