ยาหุบยิ้ม แต่มิได้ตอบกลับใด ๆนัยน์ตาเผยให้เห็นร่องรอยของความเย็นชา คนบ้ากามเช่นนี้จะขึ้นครองราชย์ได้อย่างไร?“ไท่จื่อเอ่ยชมมากเกินไป ข้าว่าสตรียิ่งสวย ยิ่งอันตราย”[1] หนู่ปี้ คือคำที่ข้ารับใช้แทนตัวเอง แปลว่าบ่าว[2] ชวนป๋วยปีแป่ก่อ คือ ยาแก้ไอ
ชิงหูครุ่นคิดขณะมองด้านนอกประตู ร่องรอยของความสงสัยถูกวาดในดวงตา
“เจ้ากำลังคิดอะไรอยู่?”ตอนที่ข้าออกไปข้างนอกวันนี้ ข้าได้เห็นสัญลักษณ์ของเถาฮวาอู๋ มีเพียงคนของเถาฮวาอู๋เท่านั้นที่จะรู้จักสัญลักษณ์นี้”หลินเมิ้งหยาคิดไม่ถึงเลยว่าเถาฮวาอู๋ที่สงบเงียบมานานจะปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง“เจ้าสามารถสืบให้ข้าได้หรือไม่ว่าพวกเขามีจุดมุ่งหมายใด?”ชิงหูเคยบอกว่านักฆ่าแห่งเถาฮวาอู๋ไม่มีทางมาที่เมืองหลวงได้ง่ายๆน่าแปลก ทั้งที่รังของพวกเขาอยู่แถบชานเมืองของเมืองหลวง แต่พวกเขากลับถูกเตือนว่าห้ามไม่ให้เปิดเผยตัวที่เมืองหลวง อีกทั้งห้ามก่อเรื่องในเมืองหลวงเด็ดขาดหลินเมิ้งหยาครุ่นคิด ควรระวังตัวเอาไว้ก่อน“ได้ หลังจากนี้อีกสองชั่วโมง ข้าจะนำข้อมูลกลับมาให้เจ้า”แม้ปกติชิงหูจะมีท่าทางไม่เอาอ่าว แต่เรื่องงานกลับพึ่งพาเขาได้มากที่สุดเมื่อเขาพยักหน้า ร่างของเขาก็หายไปไม่นาน คำสั่งจากไท่จื่อก็มาถึงนอกจากหลินเมิ้งหยาและหลงเทียนอวี้แล้ว เจียงหรู๋ฉิน หลินเมิ้งหวู่จำต้องเข้าร่วมการล่าสัตว์ด้วยหรือยังไม่คิดยอมแพ้เรื่องดูตัวในงานวันนั้น ดังนั้นจึงคิดจะจับคู่ในงานล่าสัตว์อีกครั้งหลิ
